FRIDERICUS: Ego nihil optabilius maximis imperiis ac civitatibus
contingere posse puto, quam ut eisdem sacris et eodem numinis cultu
cives omnes conjungantur. Nec ulla re laudabilior fuit Aratus1, quam
quod Achaeorum societatem2, quae trecentas amplius urbes complexa
continebat, iisdem legibus, iisdem religionibus, iisdem institutis,
eodem cultu, eadem jurisdictione, 118 iisdem ponderibus, iisdem
mensuris sic assueverat3, ut nihil aliud restaret, quam tot urbes
iisdem moenibus4 cingi. Atque illud est, opinor, stabile fundamentum
amicitiae, quam Tullius in summa rerum divinarum et humanarum
consensione collocavit.
1. Alii: _Nec ulla res laudabilior fuit Arato_. 2. Polybius l. IV.
Plutarchus in Arato. 3. Alibi: _assuefecerat_ vel: _assuefaceret_. 4.
Alii: _tot vites iisdem moventibus_.
OCTAVIUS: An tibi videtur, Friderice, in una et eadem religione Achaeos
conspirare potuisse, qui triginta sex millia1 Deorum colebant2? num
etiam, sacra Bacchanalia cum Eleusiniorum sacris convenire potuisse?