Cum autem de1 more Deo gratias egissent, laudatoriis canticis animum
oblectati: Saepe, inquit CORONAEUS, admiratus sum, cur tanta sit
suavitas in voce diapason2, diapente, diatessaron simul confusis, ut
nunc audistis concentum3 pleno systemate jucundissimum vocis
acutissimae cum gravissima confusae4, interjectis quarta et quinta, cum
tamen acutissima gravissimae contraria sit, cur item unisoni concentus,
in quibus nihil contrarium insit, non sine molestia ab auribus eruditis
ferantur.
1. Alibi: _pro_. 2. Alius: _diabasion_. 3. Alius: _commentum_. 4.
Alius: _confuse_.
FRIDERICUS: Plerique arbitrantur, consonantiam tunc effici gratiorem,
cum rationes numerorum inter se congruant.
CURTIUS: Illud quidem a doctissimis miror probari, cum nullae rationes
aptius sibi convenire videantur, quam geometricae continuae, quoniam
extrema primis, media utrisque, omnia omnibus consentiant, etiam locis
et ordinibus communicatis, ut 2, 4, 8, 16, quibus tamen deficit
concentus ille gratissimus, quem auribus consectamur, numeris hoc modo
collocatis, 2, 3, 4, 6, in quibus tamen rationes a se invicem1 avulsas
cernimus. Quid enim causae est, cur sesqui altera 2. 3. gratissima sit,
sesqui octava 8. 9. graviter offendat2 aures?