TORALBA: Non tantum in eo peccatur ab Aristotele, quod bona malis
contraria posuit, sed in eo etiam, quod bonum finitum, malum vero
infinitum esse putat1. Nam si ex contrariis alterum esset finitum,
infinitum alterum, oportet finitum ab infinito dissipari. Ut si esset
ignis infinitus, parvo momento aquam finitam incendio, calore,
siccitate consumsisset, aut aqua infinita ignem finitum exstinxisset.
Sic malitia infinita bonitatem finitam oppressisset et mundum hunc
funditus evertisset. At cum nihil actu infinitum sit, praeter primam
causam, ut superius demonstratum est, nihil ei contrarium esse potest.
Ex quo sequitur, bono nihil contrarium esse posse, quia solum infinitum
est, malum vero non modo infinitum non esse, sed ne esse quidem, nec
aliter intelligi, quam privatione.