M. A. Om dit quaet voor te komen, doet de doeken onder de byen, stopt
het tylgaet, voert de byen, maer niet meer als sy konnen opeten, laet
se gestopt tot den anderen dagh ontrent den avondt, en dan opent haer;
sy sullen de vyanden keeren. Helpt dit niet, stopt wederom, mengt den
honingh met urin, en laet se wiederom soo lang gestopt staen. Helpt
dat niet, soo voerdt haer des morgens, voor den opgang der son; maer
niet meer, als sy om aght uren hebben opgegeten. Helpt dit niet, voert
ontrent aght uren, maer voor de thylgaten, om dat op dien tydt ontrendt
de roovers koemen; sy sullen haer wel dapper weeren en veel dooden
maeken; anderen willen dat men met melk van een suygende vrouw de
thylgaeten sal besmeeren, en dat de roovers terstondt sullen vertrecken
en weg vlyegen. Dit alles is sonder faebel mits ondervinding. Maer
helpen alle dese middelen niet, dan moet men vluegten en brengen de
byen naer een ander plaets, om dan den groote schaede van wiedersyts
voor te koemen. Maer dese plaets moet soo ver afgelegen syn, dat de
roovers haer niet vinden, en de byen niet wieder komen.
Het negende deel.
Capittel I.
Van het voeren en laeven der byen.