Usa kadto ka hapon. Nagulan-ulan. Matugnaw ang panahon. Sa Tiyanggihan
sa Karbon nagapundok ang mga mamomoo. Kadtong adlawa maoy adlaw sa
panuhol: sabado.
Ang tindahan ni Unyang gialirongan: ang tumbok ug bagol kanunay
nagkagalkal ug walay pahulay. Sa atubangan sa toytoy, nagtindog
si Amboy nga ang ilong ug mga ngabil nagsinaw tungud sa adobo nga
sumsuman; siya makapulo na moingon: "Dungagi pa ug 4 ka sintabos." Sa
luyó niya diha usab ing usa ka babaye nga nagpandong, ug mao si Loleng,
ang asawa niya nga nagkanayon:
--Amboy, igo na intawon, igo na paginum; adto na kita; ang mga bata
nato karon....
--¿Unsa ka? Patiran ko unya ikaw hinoon tingalig molagpot ka sa
Kawit. Hala, Unyang, takus, takus ... Aniay 5 pisos nga "papel de
banco" diha kanang daan kanimo. ¡Ang sa tuba dili moinum, sa tiyan
angay latuson! Takus, takus, Unyang.
--Pasagdan lang nimo siya Loleng. Wala bitaw kana maunsa--misagbat
ang manininda.
--Bitaw pasagdan lang. Mao kana ang inyong tinguha kay makasapi man
kamo sa akong bana.