nang tayo,i, caniyang papaguing dapatin,
magtamong graciang ualang pagmamaliw
gaya nang caloob sa Santang butihin.
Niyong Amáng Dios na ualang capantay
na lubos ang aua sa tanang kinapal,
at si Margarita ang ating tularan
tan~gisang ang ating sala,t, pag-sisihan.
Ipagmaca-aua natin at iluhog
nang buong capacumbabaan cay Jesús,
sa pamamag-itan tayo ay sumunod
sa cay Margarita na magbalic loob.
¡Oh malualhating Santa Margarita
na sa penitenteng naguing huarang ca,
sa macasalana,i, ulirang talaga,t,
caáliuang lagui sa tuitui na.
Liniuanagan n~g tunay niyang ilaw
ipinagpighati mo pa,t, tinan~gisan,
ang lahat n~g iyong man~ga casalanan
na naguing dapat cang pinagpakitaan.
Ni Jesús na Amá at ipinahayag
di mamacailan na ipinatauad
ang man~ga sala mong lubhang mabibigat
n~g boong, capacumbabaang di hamac.
At sa madalas mong pag-pepenitencia,i,
laguing dinadalaw na inaaliw ca,
n~g Esposong lubhang maauaing Amá
sa iyo,i, ipinagcatiualang sadya.
Yaong matataas na lihim n~g Lan~git
at minarapat cang lambat na guinamit
humulili n~g calulua at naghatid
niyong pagsisisi at panunumbalic.
Nangloob, na hilig sa pagcacasala
caya n~ga bunying malualhating Santa,
na tan~ging cay Jesús na iniibig ca,t,
calacasang lubos n~g man~ga sa sala.
Tanang penitente icaw ang uliran
caya lumuluhod sa iyong paanan,
nagmamacaaua na ipamagitan
sa Dios, at upang gracia,i, aming camtan.
Nang makilala co,t, tan~gisang palagui
ang casalanang co,t, nan~gagauang saui,
at macatindig din sa pagcalugami
sa daya n~g Mundo at pagcacamali.
Madin~gig co yaong iyong napakingan
n~g lubos na igauad ang capatauaran,
sa lahat n~g aking gauang catacsila,t,
aco,i, magcaroon n~g capayapaan.
Ang nagpipighati na calulua co
ipagmacaamo n~gayong iluhog mo,
sa iyong caibig-ibig na Esposo,t,
sugatang gaya n~g pagsugat sa iyo.
Paglampasan niyong totoong palaso
at boong pag-ibig niyaring aking puso,
at huag manaig ang anomang anyo
cundi ang sa iyo,i, lubos na pagsuyo.
At yayamang n~gayon ay napapahamac
yaring cahinaa,i, upang magcapalad
na mag-penitencia,t, sa iyo,i, tumulad
magsisi,t, ang Lan~git n~g aming matuclas.
Di cung magcagayon ay macaaasa
caming maliligtas sa bilis n~g dusa,
cung cami,i, matuto na man~gagsigaya
sa guinaua niyong Santa Margarita.
=BUHAY NANG MARTIRES=
Ang lalong mabuti sanang uliranin
n~g m~ga dalaga ay ang limang Martir,
na minatamis pang buhay ay nakitil
main~gatan lamang yaong pagca Vírgen.
Sasalaysaying co n~gayong isa isa
ang pinagdaanang man~ga buhay nila,
n~guni at ang aking sasaysaying una,i,
ang pag-mamartir ni Santa Dorotea.
Bantog sa Ciudad yaong cagandahan
niyong Cesarea, at sa cabaitan,
cagandahang yaon ang naguing dahilan
n~g calunos-lunos niyang camatayan.
Manang isang araw ay tinauag ito
nang Hucom na nagn~ganlang si Apricio,
at hinicayat siyang di mamagcano
na siya,i, sumamba sa man~ga Idolo.
Pagca,t, ang uica niya,i, isang caululan
ang gauang pag-samba n~g man~ga binyagan,
doon n~ga sa isang tauong hamac lamang
na nag-caroon nang laking casalanan.
Caya n~ga at ipinaco siya sa Cruz
na pinarusahan nang man~ga Judios,
cay Santa Dorotea n~gang isinagot
ay si Jesucristo ang totoong Dios.
Sa Lupa at Lan~git siya,i, Haring tambing
na dapat igalang natin at sambahin,
cung caya ang dusa ay dahil sa atin
nang tayo,i, matubos sa pagca-alipin.
Ang sa cay Apriciong guinaua pagdaca
tinauag si Crista,t, saca si Calista,
man~ga babayeng tumalicod sila
sa totoong Dios nang sampalataya.
Na cay Doroteang capua capatid
at inihabiling himuking mapilit,
ang naturang Virgen at upang maákit
na siya,i, sumamba sa man~ga Dioses.
Datapua,t, tunay na nasayang lamang
yaong capagalan nang dalauang hunghang,
sa pagca at sila,i, siya pang naácay
sa pag-sisisi at pagbabagong buhay.
Caya,t, ang guinaua nang lubhang malupit
na Hucom ay pinahubaran nang damit,
si Santa Dorotea sa laking galit
at ipinag-utos nang labis at higpit.
Na dictan ang caniyang boong catauan
niyong linapad na man~ga tanso,t, bacal,
na man~ga binaga,t, upang mahirapan
at cung matapos na ay saca pugutan.
Yaong Martir namang si S. Teopilo
dating caáuay nang man~ga cristiano,
doon sa Hucoman ay palagui ito
sa dahilang siya,i, isang Abogado.
Pagca,t, lubos niyang kinatutuaan
cung may isusumbong na pagbibintan~gan,
na cahima,t, sinong man~ga bininyagan
at inaari niya na isang aliuan.
Caya,t, ang sinabi na narin~gig niya
sa Hucom, niyong si Santa Dorotea,
na di nauaualan cailan man bagá
nang man~ga sariuang bulac-lac at bunga.
Sa halamanan nang caniyang Esposo
sa lualhating bayang Paraizo,
ang nasoc sa isip n~ga ni Teopilo
ay sa paglacad ay salubun~gin nito.
Ang Vírgeng mapalad na si Dorotea
caya n~ga noong ilinalacad na,
sa pag-pupuguta,i, ihahatid siya
sinalubong naman na caracaraca.
Inaglahi na niyang lubos na tinuyá
at pinag-bilinan pa niya conoua,
na padalhan siya nang ibinalita
na bun~ga,i, bulac-lac na man~ga sariua.
Ang sabing birong uala sa loob niya
at pagpalibhasa lamang na talaga,
ang pagmamartir ni Santa Dorotea
na tinangap naman ay nang matapos na.
Niyong oras din n~gang sinasaysay naman
ni Teopilo, sa ilang caibigan,
ang biling bulac-lac at bun~gang halaman
na ipinan~gacong siya,i, padadalhan.
Ay nagtatauanan silang para-para
ualang ano ano,i, nacakita sila,
niyong isang batang lalaking maganda
sa cay Teopilo,i, lumapit pagdaca.
Siya ay binigyan nang tatlong manzanas
na sa isang san~ga nabibiting lahat,
saca tatlo naman nang sariuang rosas
na cahan~ga-han~ga sa matáng mamalas.
Tuloy na sinabi naman sa caniya
yaon n~ga ang bilin niyang ipadala,
sa minartir na si Santa Dorotea
at biglang nauala naman capagdaca.
Nagtacá si Teopilong hindi hamac
yayamang caniyang napagtalastas
na sa man~ga araw na yao,i, di dapat
na mamun~ga yaong halamang manzanas.
At ang man~ga rosa,i, di capanahunang
magsipamulac-lac ayon sa dahilan,
na noo,i, panahong laking calamigan
caya lubos siyang nagulumihanan.
Pinagcalooban din siya nang Dios
nang bisa nang gracia na icatatalos,
na Dios n~gang tunay si Cristong sumacop
sa salang minana nitong Sansinucob.
Ipinagsigauan na n~ga ni Teopilo
na siya,i, totoong tunay na cristiano,
humarap sa Hucom at sinabi dito
hangang sa minartir siyang naguing Santo.
Caya at siya rin nama,i, nacasama
nang Martir na si Santa Dorotea,
at kinamtan ang lualhating gloria
na bayan nang madlang tua at guinhaua.
=STA. CATALINA MARTIR=
Si Santa Catalina Martir ay Anác
nang mahal na tauo sa nasabing Ciudad,
sa Alejandría ay siya,i, namulat
sa man~ga Idolo nang pagsambang ganap.
N~guni at pinaturuan naman siya
na magaling nang caniyang Amá,t, Iná,
madaling natuto niyong iba,t, ibang
man~ga carunun~ga,t, lubhang na bihasa.
Linoob nang Dios siyang liuanagan
nang gracia niyang camahal-mahalan
nakilala niya ang catotohanan
na si Jesucristo ay Dios na tunay.
At ualang aral na matuid na puspos
cundi ang lahat nang man~ga sinusunod,
nang man~ga cristiano caya,t, tumalicod
sa Idolo,t, siya,i, nagbinyagang lubos.
Nang macaraan nang man~ga ilang araw
sa pagtulog niya,i, napakita naman,
yaong Pan~ginoong Jesucristong mahal
at Vírgen Maríang cabanal-banalan.
Casama ang madlang maraming Angeles
na sinootan siya ang napanaguinip,
nang isang singsing at n~ginalanang tikis
na Esposa niyong Pan~ginoong ibig.
At nakita niya nang siya,i, maguising
sa isang daliri ang nasabing singsing,
magmula na noo,i, nag-alab na tambing
sa caniyang pusong pag-ibig na angkin.
Sa Dios, at di na sa bibig naualay
ang Jesús na n~galang catamistamisan,
at uala n~ga cundi si Jesús na lamang
sa hinin~ga niyang pinagbubuntuhan.
Caniyang pinag-nanasa ang malabis
na makita niya ang Dios sa lan~git,
at yaon ang siyang ikinasasabic
na muntima,i, hindi maualay sa isip.
Mana,i, nagpatauag nang panahong ito
ang Emperador na si Maximiano,
na balang binyagang cahiman at sino
talicdan ang Dios nang man~ga cristiano.
Sa dagling panaho,t, ang balang sumuay
ay magsihanda na,t, sila,i, mamamatáy,
sumunod sa utos niyong napakingan
si Catalina n~gang babayeng maran~gal.
Caya,t, ang guinaua ay cusang humarap
sa Emperador at ang ipinahayag,
ay binyagan siya na cusang tatangap
niyong camatayan sa Ley ay atas.
Ang Emperador ay cusang natiguilan
pagca,t, tila manding naálang-alang,
ang malabis niyang man~ga calupitan
doon sa dalagang puspos carunun~gan.
Bakit kilala nang ang babayeng ito
ay tunay na Anác nang mahal na tauo,
ang taglay na gulang ay lalabing-ualong
taón nang humarap cay Maximiano.
Sa Emperador na inacala naman
na madaling yaon ay mauupatan,
at dahilan doon sa caniyang taglay
na cabataan pa,i, marupoc ang lagay.
Ipinasundó n~ga ni Maximiano
lalong marurunong niyang filósofo,
niyong tanang man~ga Idolatrang tauo
siyang laang magsisihicayat ito.
Sa cay Catalina na babayeng Virgen
na sa Idolo ay ibig pasambahin,
limang pu pagdaca doon ang dumating
pinacamarunong nan~gusap na tambing.
Guinamit ang lahat nang man~ga paraan
sa cay Catalina upang mahiboan,
sa Demonio pa silang tinulun~gan
n~guni,t, sila,i, ualang nagauang anoman.
At kinasihan nang Espíritu Santo
ang abang babaye cung caya natuto,
nang man~ga panagot caya n~ga,t, nagtamo
siya, sa calaban niyong pananalo.
Nagpilitang nan~gagsikilala tuloy
yaong filósofong limangpung marunong
sa cay Jesucristo na Dios na Poon
at nan~gagsisamba silang mahinahon.
Minagaling nilang man~ga catuiran
at ang mariríkit na man~ga pan~garal,
n~g caharap nilang dalagang timtiman
na hindi nan~gambang naghain n~g buhay.
Sa malaking galit niyong Emperador
ay pinasungaban yaong marurunong,
na filósofos at iniutos tuloy
na silang lahat ay sunuguin sa apoy.
Caya't silang lahat nama'y para-parang
sinac-lolonan nang mahal na gracia,
sa gayong pasakit ay namatay sila
alang-alang sa cay Jesucristo bagá.
Si Catalina,i, ipinahampas naman
at di pinacaing labing isang araw,
at di pinainom n~ga sa bilanguan
hinihimutoc niya sa madlang paraan.
Hindi naman pinahalagahang lubos
ang tanang pan~gaco na idinudulot,
sa caniyang lahat na pakitang loob
cahit camunti man ay di nalamuyot.
Emperatriz tuloy ay pinapugutan
na asaua niyong mabunying General,
na si Porfirio dahil sa pagdalaw
sa cay Catalinang na sa bilanguan.
At silang lahat ay nanampalataya
sa Dios, at tuloy nan~gagbinyagan pa,
saca iniutos niyong palamarang
gulun~gan n~g bató ang dakilang Santa.
Na may nacapacong maraming patalim
sa boong paliguid caya't nanalan~gin,
sa Dios, si Santa Catalinang Virgen
sa hirap na yaon na dadalitain.
Caya n~ga nasira,t, sumabog pagdaca
ang gulong, at madlang sumampalataya,
sa cay Jesucristo n~guni at lalo pang
tumigas ang loob sa pagpaparusa.
Nang tacsil na Emperador Maximiano
agád iniutos na putlan n~g ulo,
itong Vírgeng Mártir at nanaw sa Mundo
yaong calulua,t, Lan~git ay tinamo.
Catauan n~g Santa,i, sa Dios inibig
na buhatin naman n~g man~ga Angeles,
sa taluctoc niyong bundoc inihatid
n~g Sinay, at doon nalibing na tikis.
=SANTA POTAMIANA=
Ang Vírgen at Martir at hirang na Santa
na alilang tan~gi na si Potamiana,
puspos cahinhina,t, dalagang maganda
na nacalulugod sa titig n~g matá.
Na di nahicayat camunti man lamang
niyong pan~ginoon sa pitang mahalay,
ang di pagcagahis sa n~gayong paglaban
ang sa pagca Martir ay naguing dahilan.
Pagca,t, ang ginaua niyong pan~ginoóng
malibog, sa bagay na hindi pag-ayon,
ay dumulog n~ga siya sa Gobernador
sa Alejandría ay ipinagsumbong.
Ang di miminsang caniyang pagcahiya
doon sa mahalay niyang ninanasa,
at sinabi yaong caniyang alila
at caibigan niya pagcapalibhasa.
Yaong Gobernador at ang cahilin~gan
si Potamiana,i, dapat pahirapan,
na patayi,t, siya,i, sumunod sa aral
ni Jesucristo,t, tunay na biniyagan.
At ayaw sumamba sa man~ga Idolos
na siyang dito,i, ating dinidios,
n~guni,t, ibinulong n~g may asal hayop
sa Gobernador na tampalasang loob.
Na si Potamiana ay huag aanhin
cun hindi madali lamang paouiin,
sa caniyang bahay at papan~gacuin
na ang calooban niya,i, siyang sundin.
Sa Gobernador n~gang pinan~gatauanan
ang pagsunod sa caniyang caibigan,
at si Potamiana ay pinagbaualan
na tunay na siya ay pasusungaban.
At ilalagay sa cumuculong lan~gis
hangang ang hinin~gang tangan ay mapatid,
cun ang pagsamba niya ay di maáalis
sa cay Jesucristo cacamtan ay sakit.
Cung sa calooban ay tatangui siya
niyong pan~ginoo,i, pilit magdurasa,
sa balang mahigpit ay di nabalisa
alilang mabait at di man nan~gamba.
Pagdaca,i, nan~gusap siya nang ganito
labis na aniyang natatalastas co,
anoman ang hirap na iparusa mo
sa akin ay pilit matatapos ito.
Na di malalao,t, ualang sala naman
at cung mauala na yaring aking buhay,
at manaw na dito sa lupang ibabaw
tunay naman acong pag-cacalooban.
Sa Lan~git, nang macapangyarihang Dios
niyong lualhating ualang pagcatapos,
at payapang buhay na ligaya,i, lubos
ualang gutom uhaw dalita at pagod.
Cung matacot aco,t, sumunod sa iyo
nanamnaming co n~ga sa buhay na ito,
ang sandaling layaw niyaring catauang co
sa cabulaanang hain nitong Mundo.
Mauiuili aco,t, maguiguinhauahan
sa buhay na ito ang aking catauan,
at malaking hirap naman ang cacamtan
doon sa Infierno magpacailan man.
Icaw sa sarili n~gayo,i, pag-isipin
cun ano ang iyong nararapat gauin,
yamang ang puso co ay di magmamaliw
na sa isang Dios lamang ihahain.
Sa Gobernador na maunauang tunay
na ang pagod niya,i, masasayang lamang,
at di magagahis ang dalagang hirang
anoman ang gauin na man~ga paraan.
Caya n~ga, noon din ay ipinatauag
ang man~ga verdugo at ipinag-atas,
ang balang parusa ay ganapin agád
doon sa dalagang loob na matigas.
Hindi man nasindac sa parusang yaon
si Potamiana,t, pagdaca,i, lumusong,
doon sa lan~gis na cumuculong hatol
na itinatadhana niyong Gobernador.
Ang cahalimbaua ay lumusong lamang
sa isang masarap niyang paliguan,
dinálitang lubos yaong camatayan
tikis na sumugbang di kinilabutan.
Huag na masira lamang ang caniya
na matibay bagang pagsampalataya,
at dalisay na pagca Vírgen sadya
huag madun~gisan buhay ma,i, mapaca.
Caya,t, ang hinin~gang tan~ga,i, n~g mapatid
ay kinamtang lubos ang tua sa Lan~git,
cahirapan niya ay ginanting bihis
n~g Amang lumalang nitong sandaigdig.
=SANTA AGUEDA MARTIR=
Ang Virgen at Martir na Santa Agueda
doon sa Palermo ipinan~ganac siya.
Ciudad n~g cahariang Cecilia
yaong pagcatauo,i, doon nakilala.
Namamahala n~ga n~g panahong ito,i,
casalucuyang Emperador Decio,
n~guni,t, si Agueda,i, magandang totoo
ay di nabubuyo sa layaw sa Mundo.
Ang Amá at Ina,i, capua binyagan
at mahal na lahi ang pinangalingan
caya ang Anác ay pinaturuan
n~g Amá at Inang marunong magmahal.
Niyong sarisaring carunun~gang angkin
bakit may talagang cabaitang kimkim
loob ay banayad at sadyang mahinhin
sa tanang dalaga ay isa nang ningning.
Pagsapit sa ica dalauang pung taón
n~g caniyang búhay bagáng linalayon,
yaong cagandaha,t, loob na hinahon
maban~gong bulaclac ang siyang caucol.
Caya n~ga,t, naacay sa gauang pagsinta
ang Gobernador doon sa Cecilia,
na si Quinciano ang pan~galan niya
at moli,t, moli n~gang sumasamo siya.
Na tangapin yaong caniyang pag-ibig
n~guni,t, si Agueda,i, tumanguing malabis,
pagca,t, inialay ang pusò at dibdib
sa Dios na Hari nang lupa at lan~git.
Ang pagca Vírgen niyang iniin~gatan
ay di dinun~gisan magpacaila man,
bakit si Quinciano,i, hindi binyagan
at di sumasamba sa Dios na tunay.
Sa hindi pag-ayon sa iuing pag-ibig
niyong si Aguedang may pusong malinis,
si Quinciano n~ga,i, nagtaglay nang galit
maálab na lubhang apóy ang caparis.
Inacala niyong Gobernador naman
butihing dalaga ay pag-higantihan,
nang dusang malabis at cadahilanan
ay yaong nasapit niyang cahihiyan.
At agád-agád n~gang ipinatauag na
doon sa hucuman yaong si Agueda,
at pinagsabihang huag na sumamba
sa cay Jesucristo at sumpain niya.
Dagling kilalanin at sambahin nito
ang man~ga Dioses na pauang idolo,
na sinasamba nang hindi cristiano,t,
iguinagalang doon sa Imperio.
Nang sa cay Aguedang madin~gig ang utos
ay sa Gobernador pagdaca,i, sumagot,
ang loob mong iya,i, di co masusunod
pagca,t, aco,i, ualang ibang Dinidios.
Cundi yaong tunay na si Jesucristo
sa akin ay siyang may aring totoo,
iyaring boong puso at calulua co
alay sa caniya caratnan ma,i, ano.
Tunay acong hindi macahihiualay
sa caniya, anomang aking caratnan,
ay tumutol naman yaong tampalasang
Gobernador bagáng sadyang calupitan.
At pinagbalaan yaong si Agueda
na palalapatan nang labis na dusa,
caya n~ga mapilit na sumunod siya
sa iniuutos na man~ga pag-samba.
Sumagot na di man nagulumihanan
at ipinahayag nang Virgeng matapang,
na cahima,t, siya,i, alisan nang buhay
ang utos na yao,i, di magagampanan.
Lubos ang caniyang pagsampalataya
sa cay Jesucristo, at pag-ibig niya,
matuluyang kitlin ang tan~gang hinin~ga
yaon ang Dios niyang kinikilala.
Ipinatauag na niyong asal hayop
na si Quinciano, ang man~ga verdugos,
ni Santa Agueda ay ipinag-utos
na pagtatampaling lacas ay iubos.
Cung matapos nama,i, canilang cayurin
niyong man~ga cucong hayap na patalim
ang boong catauan nama,i, sayaran din
nang lapád na tansó at bacal na tambing.
Na pinapagbaga,t, saca pinaputlan
nang dalauang suso niyong tampalan,
ang tanang caharap ay kinilabutan
sapagca,t, lumabis yaong calupitan.
Doon sa Vírgen ni Quinciano bagá
caya,t, ang lahat nang doo,i, nacakita,
sa gayong pahirap cay Santa Agueda
muc-ha,i, di nagbago,t, lalo pang sumaya.
Ipinaculong na yaong bunying Martir
sa bilanguan n~ga na lalong madilim
at di malalao,t, pilit makikitil
ang buhay sa gayong hirap na inatim.
Anopa at cusang lumiuanag naman
ang sadyang madilim bagang bilanguan,
at dumating doo,t, napakitang tunay
ang malualhating Apostol na hirang.
Na si San Pedro,t, namasdan n~g lahat
na biglang gumaling ang lahat n~g sugat,
n~g cay Santa Aguedang catauang hayag
na tila uala ring dinamdam na hirap.
Si Quinciano n~ga,i, bagcus pang nagalit
sa bagay na yaong caniyang nabatid,
at ipinag-utos n~g lalong mahigpit
caladcaring hubad na bigyang pasakit.
Doon sa lupa n~gang sadyang sinabugan
n~g maraming bága,t, man~ga bubog naman,
ang utos na yao,i, agád ginampanan
n~g man~ga verdugos na pauang sucaban.
N~guni at natacot yaong palamara
at lihim na ipinadala ang Santa,
doon sa bilangua,t, dahilan bagáng
malacas na lindol ang nacabalisa.
Sa boong Ciudad at nan~gaglagpacan
yaong man~ga bató na ikinamatay,
ni Silvino saca ni Palcomio man
caibigan niya,t, casama sa bahay.
Martir ay bahagya lamang humihin~ga
sa catacot-tacot na pagcaparusa,
n~g sa bilanguan ay naroroon na
nanalan~gin na n~ga ang mahal na Sánta.
Pan~ginoong co aniyang Jesucristo
yayamang aco po ay iniibig mo,
at di itinulot na yaring loob co,i,
mauili sa man~ga paraya n~g Mundo.
Ay marapatin po na tangapin mo na
n~gayon yaring aking abang calulua,
at mamatay naua aco sa pagsinta
sa iyo Dios co,t, macandiling Amá.
Dinin~gig n~g Dios ang gayong dalan~gin
caya n~ga,t, ang tan~gang hinin~ga,i, nakitil
ni Santa Agueda,t, kinamtan noon din
yaong lualhating ualang hangang aliw.
Anopa,t, natapos ang lahat n~g hirap
nahaliling tua nama,i, ualang capas,
yaong Virgeng Martir na lubhang mapalad
n~gayo,i, na sa lan~git na puspos ang galac.
=SANTA TEODORA MARTIR=
Niyong Emperador si Deocleciano
nag-utos sumamba sa man~ga Idolo,
ang man~ga binyagan na cahima,t, sino
ang balang sumuay papanaw sa Mundo.
Caya n~ga,t, ang isang butihing dalagang
Anác tauong mahal sa Alejandría,
siya,i, nagn~gan~galang si Teodora
na sa Idolos ay aayaw sumamba.
Dahilan sa gayong guinauang pagtangui
ay ipinaculong ang abang babaye,
doon sa bahay n~g man~ga ualang puri
na sa cahalaya,i, pauang nauiuili.
N~guni,t, inin~gatan din naman n~g Dios
at isang soldado ang doo,i, pumasoc,
n~gala,i, si Didimo na binyagang lubos
ang siyang sa silid niya ay naglagos.
Sa Santa at Martir cung caya tumun~go
siyang cailan~ga,t, ang uica,i, ganito,
huag cang matacot sa pagparito co
at aco,i, cristiano ring caparis mo.
Caya sa silid mo kita ay linacbay
ang calinisan mo,i, nang di madun~gisan,
pagpasoc cong ito,i, ualang ibang pacay
cundi sa nais co na mapag-in~gatan.
Iyang iyong puri caya tangapin mo
at siyang isuot ang damit na ito,
na cagayacan co sa pagcasundalo
at lumabas ca na,t, magtagong totoo.
At aco ang siyang dito,i, matitira
na mahahalili,t, upang maligtas ca,
sa capahamaca,t, sa payong maganda
ay agad pumayag din si Teodora.
Dagling isinuot na n~ga yaong damit
na pagca-soldadong cay Didimong gamit,
ang Santa,i, lumabas sa naturang silid
na cahima,t, sino,i, ualang nacamasid.
Nang sa Emperador na mapag-alaman
yaong pagcauala sa culun~gang bahay,
nang man~ga babayeng búhay na mahalay
ni Santa Teodorang loob na timtiman.
Pagca,t, hinalinhan siya ni Didimo
caya nacalabas na hindi naino,
siyang hinatulan na putlan nang ulo
yaong nagpahiram nang damit soldado.
Mapagtalastas naman ni Teodora
na si Didimo ang kikitlang hinin~ga,
ay siya,i, tumacbong humabol pagdaca
hangang sa dumating sa lupang talaga.
Na doon ang laang puputlan nang ulo
yaong humaliling bayaning sundalo,
aniya,i, ang dapat patayin ay aco
alang-alang naua sa cay Jesucristo.
Yaong si Didimo ay sumagot naman
uica,i, di matuid ang hiling mong iyan,
sapagca,t, icaw ay aking hinalinhan
aco n~ga ang siyang dapat na mamatay.
At yayamang iyong ipinagcaloob
sa akin, ay dapat buhay co,i, matapos,
n~guni,t, tumutol sa gayong palasahot
si Santa Teodora at ang isinagot.
Ipinayag co n~gang aco,i, halinhan mo
nang upang maligtas lamang ang puri co,
sa capan~ganibang daya nitong Mundo
doon sa bigay mo na damit soldado.
Hindi co ipinagcaloob sa bagay
na hahaliuhan mong icaw ang mamatay,
na magcamit niyong calualhatian
niyong pagca-martir na sa aki,i, laan.
At hindi co han~gad mabuhay sa Mundo
Hucom na malupit n~g madin~gig ito,
pinaputlan yaong dalaua nang ulo
ang hirang na man~ga alagád ni Cristo.
Siyang pagcatapos nang búhay na hiram
nang dalauang Martir sa lupang ibabaw,
at doon sa gloria,i, guinanti naman
nang di matatapos na caligayahan.
_Apat na pung sundalong Martir_
Man~ga Mártires n~ga na pinan~gan~ganlang
de Sabaste yaong soldadong binyagan,
apat na pung husto yaong cabilan~gan
na hindi miminsan na pinahirapan.
Sa pagca-bilango nang isang malupit
na Gobernador n~gang di nagdalang hapis,
n~gala,i, Agricoláo nang nagbigay sakit
sa banal na man~ga sundalong mabait.
Doon sa Sabaste nangyari nang una
Ciudad nang cahariang Armenia,
ang man~ga soldado,i, nang pahubaran na
niyong tampalasa,t, ipinag-utos pa.
Na magdamag niya na ipinababad
sa paliguan n~gang laang pangpahirap,
na punó nang tubig lamig ay di hamac
na pinahamuga,t, namumuong cagyat.
Dahil sa taglamig noon ang panahon
caguinaua,i, halos ualang macaucol,
ang di macatagal utos ay umaho,t,
sa malahinin~gang tubig pumaroon.
Yao,i, siyang tandang tumatalicod na
sa Dios na dati nilang sinasamba,
ito ang tadhana sa sino mang siya
na man~ga soldadong binigyang parusa.
Niyong hating gabing sadyang calaliman
na yaong hinin~ga,i, papanaw na lamang,
nang man~ga bayaning Mártires na tunay
at para-para nang nagsisipan~gatal.
Sa malaking guinaw, n~guni at namalas
na sa paligua,i, biglang lumiuanag,
nakita nang isang bantay na caharap
na hindi binyagan ang hiuagang ganap.
Na ang maligayang doo,i, pagpanaog
nang mapag-candili na Poong si Jesús,
na galing sa lan~git at humintong lubos
sa tapat nang Martir na man~ga soldados.
At ipinag-utos sa casamang tanan
na man~ga Angeles na pauang putun~gan
nang isang corona balang isa naman
nang man~ga Mártires na man~ga mamatay.
Tan~gi yaong isang loob na mahina
na sa parusahan ay umahong cusa
at di na mahintay ang coronang handá
na sa gayong dusa ay ganting biyaya.
Pusò ay nagtaca,t, nagulumihanan
at nagbalic loob sa Dios na tunay,
yaong di binyagang doo,i, nagbabantay
dahil sa himala niyang napagmasdan.
Ginaua pagdaca ay siya,i, naghubad
at taos sa loob na ipinan~gusap,
na cristiano siya sa tanang caharap
at sa paliguan ay lumusong agád.
Di lubhang nalaon naman ay namatay
caya maligayang caniyang kinamtan,
ang sa pagca martir na coronang hirang
sa sandaling hirap tua,i, ualang han~gan.
Ang mahinang loob na di nacabata
n~g sandaling hirap alang-alang bagá,
sa cay Jesucristo at humanap siya
n~g guinhauang tubig na malahinin~ga.