Do slæft med æ Kratt øwer Jyllands Ju'd,
saalæng der en Stown war aa find;
do skjøtted æ Top, og do jawnt æ Ru'd,
saa no gor æ let nok aa bind.
De saa, do gik ledt nær mud æ Bund,
hwor aal Slavs Lig hænger ve;
men det maatt da vær nø vringelworn Hund,
der vild gi dæ Stræger for de'.
Tho skraft do ledt nywer, end manne ka lid,
og kam der en Rawt i di Jaen,
saa kyller wal ingen æ Stro tesid,
om og der æ mjest ve æ Kjaen.
Do sammelt i Dyngi, Kjanner og Stror
hwer fatte, øwersit Mind.
A sejer for mæ: det war hwell, hwad do gjord;
og Danmark ska sej dæ'æ sind.
4/6 1903.
[Footnote: _Kratt_, en tung Høstrive.]