Vklf. (niederd.):_ Hannicke; Hanneken; Hanke._

b) _~Henne~, Henn_ (Henne VN., z. B. Henne Vagedes Lipp. Reg.)

in mannigf. Zss. _Bauerhenne_; niederd. _Burhenne. Kleinhenne.

Opperhenne. Weberhenne. Wiesenhenne. -- Großhenn;_ niederd.

_Grotehen. Junghenn. Hartmannshenn._

=Johl= s. God (einst. K.).

=John- Jöhn-= s. Johannes 3.

=Jolfs= s. God (V.).

=Jonas= II. hebr. „die Taube“; der Prophet.

FN. auch jüdisch.

=Joontjes= s. Johannes 3.

=Joosten= s. Justus.

=Jordan= II. Jordanes 5. Jh., vermutlich aus altd. Jornandes,

womit es wechselt, unter Einwirkung des Namens des heiligen Flusses

umgebildet. Im Gött. UB. als Vorname im J. 1229.

FN. _Jordan_ (auch jüdisch). Gen. _Jordans; Jordens -- Jördens --

Jörrens._

=Jörg, Jorges= s. Georgius.

=Jörrens= s. Jordan.

=Joseph= II. hebr. „er fügt hinzu“ (1. Mos. 30, 24); als

christlicher N. von Joseph, dem Manne der Maria, stammend. (Kal. 19.

März).

FN. _Joseph; Josef._ Gen. _Josephs_ (Jever) -- lat. _Josephi_.

Patr. A. _Josepher_. Patr. Zss. _Josephson_.

Verkürzt im Anlaut: _Sepp_ (südd.).

=Jost= s. a) Jodocus b) Justus.

=Jowien= s. God (V.).

=Juchem= s. Joachim.

=Jump-= s. Gund (V.).

=JUNG= I. got. guggs, ahd. jung, mhd. junc „jung“. In altd. EN.

weit seltener als alt.

Die Deutschen Familiennamen, geschichtlich, geographisch, sprachlich · 第 104 / 178 题