Angxelo vizagxe radia
Klinigxis cxe l'flank' de lulil'[32]
En kiu, spegule, je lia,
Ripozis imago simil'.
"Infan', mia cxarma similo,"
Li diris, "ho! venu kun mi;
Ni vivos en brila Cxielo
Ne estas Ter' inda je vi.
"Cxar tie neniu gxojegas;
Suferas l'anim' en plezur'
Ekkrio felicxa elvokas
Sopiron el kor' sammezur'.
"Kaj timo kun cxiuj festenas--
Neniam trankvila maten'
Vesperon similan entenas[33]
Aux de l'morgaux estas subten'[34].
"Cxagreno kaj kora doloro
Cxu sulkus[35] vin, ho! frunto pur?
Okulojn plenigus la ploro ...
Cxu ja estas penseble nur?
"Ne, Ne, tra la supra vasteco
Ekflugu tuj kune kun mi;
Pardonas la Dia Zorgeco
La tagojn estontajn por vi!
"Vestigxu funebre neniu
Por vin el ter' vidi forir';
Last' hor' via estu por cxiu
Simila je l'cxitienir'.[36]
"Nenia plorema vizagxo,
Cxe l'tombo neniu gxemant';
Pro via benita pur' agxo,
Mortint' sxajnas kiel dormant'."
Flugilojn L'Angxelo malfaldis,
Kaj tra l'blua regno de l'sun',
Duop' ili supren flugadis--
--Senfila patrin' estas nun'.
_El_ J. Reboul.
_Esperantigis_ A. Motteau.