S-INO JUNEDZO. S-O JUNEDZO. VOCXO.

* * *

[_SCENO.--Mangxocxambro cxe Gesinjoroj Junedzo. La telefono estas

fiksita sur skribtablo._]

S-ino Junedzo (_alparolante al katido, dume sxi

cxirkauxligas banton[22] cxirkaux gxia kolo_[23]).--Nu[24], katideto, mi

miras kion mia Ricxjo faras. Mi esperas ke li ne aliris al

malplacxega cxevalkura konkurso--mi ne kredas ke li sin okupas

tiamaniere dum lia libera tempo--malgraux la duonesprimajxoj[25] de

Klaro Paseo, sed--. Bone, mi jam alvokis lin telefone nur sepfoje

hodiaux, kaj li mem respondis al mi cxiufoje; tial cxio necese estas

tute gxusta. (_Sidigas la katidon sur kuseno_) Nu, kion fari? Estas

tro varme por eliri kaj vizitadi. Mi jam parolis kun la servistinoj

pri iliaj kulpetoj, suficxe je unu tago. Mi kudris butonon sur la

ganto de Ricxjo, kaj mi jam skribis dudek-sep pagxojn al la

patrineto. Ho! Mi devas alvoki Ricxjon denove; li kutimas auxdi mian

vocxon almenaux okfoje en cxiu tago. Kara knabo! Li pensos ke mi

cxesis ami lin, aux ian similan terurajxon! (_Aliras al la telefono

kaj sonorigas_) "N-on 2,337 Junedzo, mi petas." (_Post momento, sxi

auxdas respondon._)

S-ino J. (_en 'fonon_).--Jes, cxu vi cxe-estas?

Vocxo.--Kompreneble, Karulineto!

S-ino J.--Kiu estas tie?

Vocxo.--Kies vocxo sonas, cxu vi pensas?

S-ino J.--Tio estas simila je la vocxo de mia propra edzeto.

Vocxo.--Tia mi estas, Kara Mia!--Via vera, sola, propra

Ricxjo.

S-ino J--Cxu vi maltrankviligxas kaj pensadas ke mi ne estas

alvokonta al vi denove, Plejkara?

Vocxo.--Jes; mi ja terure maltrankviligxis pri tio, Koro

Mia.

S-ino J.--Kion vi faras?

Vocxo.--Mi tre laboradas, kaj multe pripensadas pri mia

propra edzineto. (_En tiu cxi momento, persono largxasxultra,

festatempe vestita, mallauxte malfermas la pordon. Li staras senmove,

kaj rigardas S-inon J., ridete sed silente._)

S-ino J. (_en 'fonon_).--Mi sentadis tre forlasite la tutan

tagon longe.

Vocxo.--Kompatinda knabineto! Baldaux mi revenos, cxarmanta

mia.

S-ino J.--Mi skribis dudek-sep pagxojn al la patrineto.

Vocxo.--Cxu efektive? La kara maljuna sinjorino! Mi esperas

ke vi sendis al sxi la esprimon de mia amo.

S-ino J.--Ha! Nu, mi sxatas[26] auxskulti vin kiam vi parolas

tiel pri la patrineto. Penu cxiam paroli tiamaniere pri sxi kiam vi

estas hejme. (_La persono apud la pordo sxajnas malkontente, kaj ial

iom ekscitate._)

Vocxo.--Mi promesas, Amatino Mia.

S-ino J.--Mi ja pensas ke vi povus arangxi ke vi venos

hejmen frue hodiaux, Ricxjo, por festi la trian monaton de nia

edzeco. (_La persono subite timigxas, kaj provas forsxteli mallauxte

for de la cxambro, senvidite._)

Vocxo.--Tion mi volus, karulineto mia; sed ni estis tre

okupataj cxe la oficejo la tutan tagon longe, kaj ... (_la persono

piedfrapas senintence la katidon--la katido blekas ... kaj_ S-ino

J. _cxirkauxrigardas antauxe ol la persono povas atingi la

pordon--sxi lasas fali la auxdilon telefonan, rapidas al li, kaj

kaptas lin sovagxe per lia brako._)

S-ino J. (_kun milo[27] da vulkanoj[28] je sia

vocxo_)--RICXJO!! RICXARDO!!!

S-o J. (_provas gajete sxajni kuragxa_).--Nu, Kara Mia, cxu

vi gxojas min revidi?

S-ino J. (_trenas lin al la telefono_).--Venu tien-cxi.

(_Sxi tenas la auxdilon sur lian orelon, kaj tuj poste parolas en la

telefonon si mem_).

S-ino J. (_en la 'fonon_).--Kaj _kiu_ vi diris ke vi estas?

Vocxo.--Efektive, cxu vi forgesis tiel baldaux? Via propra

Ricxjo.

S-o J.--Sed, pendigxu! ... (S-ino J. _metas sian

manon sur lian busxon_).

S-ino J.--Kaj _kion_ vi diris ke vi faris?

Vocxo (_ripetas malrapide kaj tre klare_).--Ke mi tre

laboradis, kaj multe pripensadis pri mia propra edzineto.

S-o J. (_li mem provanta alvoki per la

telefono_).--Silentigxu, malsagxulo! Cxu vi ne scias.... (S-ino

J. _cxesigas lin kiel antauxe_.)

S-ino J. (_en la 'fonon_).--Ni finigos tiun-cxi konversacion

cxar S-o Junedzo, kiu estas apud mi, lacxigas iom auxskultante lian

propran imagxan vocxon. Bonan tagon! kompleze tenu vin pretige por

atesti kiam mi procesos por ricevi jugxan disigon.[29]

Vocxo.--UX--ux--ho! ux--ux--(S-ino J. _sonorigas

por cxesigi la elektran komunikadon; sin turnas al_ S-o J.,

_kies vizagxo grade igxas fraga-tomata-sun-mallevigxan specon de

koloro_).

S-ino J. (_per nordpolusa[30] vocxo_).--Havu la bonecon

klarigi--se eble vi povas.

S-o J. (_gajete_).--Certe, kara mia, certe! Nu, vi vidas,

karesinda mia, vi havas tre dolcxan kutimeton, alvokante min cxe la

oficejo cxiuhore, kaj cxar mi--ux--ne estas--ux--cxiam tie....

S-ino J.--Estante cxe cxevalkuraj konkursoj, eble?

S-o J. (_kuragxege_).--Jes, estante cxe cxevalkuraj

konkursoj; kvankam, trovinte mian unuan gradan bonprosperajxon

hieraux, mi estas forlasonta tiujn de nun. Sed, dauxrigante ... cxar

mi ne cxiam estas cxe la oficejo, mi pensis ke vi koler ... ux ...

maltrankviligxus se mi ne respondus cxiufoje kiam vi sonorigus por

mi; tial mi ordonis ke Korkisto, mia cxefkomizo, kiu estas iom da

ventroparolanto, imitu mian vocxon, kaj respondu al vi tiam, kiam mi

forestus, kaj la malsagxulo nesciis ke mi jam venis hejmen frue

hodiaux--tial--Ho! pardonu min, Mimio!

S-ino J. (_frostatone_).--Neniam! (_surlevigante la

katidon_) Venu kun mi, katideto, ni ambaux estas trompigxitaj. Ne

pensu ni plu pri tio! Ni reiros al la patrineto, kaj ... (_lasas

larmon fali sur la dorson de la katido_). Sed (_sin turnante al_

S-o J.) permesu al mi por diri al vi, Sinjoro ke--(_telefona

sonorileto tintas_) Ha! la 'fono denove! (S-o J. _saltas

antauxen kvazaux li volis respondi_--S-ino J. _malhelpas

lin_) Pardonu min, nun estas mia vico por falsi la telefonon, mi

kredas. Eble estus ecx pli interesa afero, se mi provus ventroparolan

aktorajxon (_aliras al la telefono kaj respondas per rauxka, vira

vocxo_) jes, kiu estas tie?

Vocxo.--Ho! Maljunulo! Cxu tiu estas vi?

S-ino J. (_same kiel antauxe_).--Ne,--UX--tio estas, jes.

Vocxo.--Nu, nur unu vorto pri tiu diamanta cxirkauxkolo,

kiun vi petis ke mi elektu por via edzino. Vi diris ke via vetgajno

estis cent-deko da livroj; nu, cxar vi volas aldoni plue dekon, mi

povas ricevi jxus tion, kion vi bezonas, pendajxon ankaux, po

cent-dudek livroj. Cxu tio vin sxatas?

S-ino J. (_per malforta vocxeto_).--Ricxjo, cxu vi volus

veni kaj respondi al tiu-cxi, mi petas?

(_Li aliras al la telefono, kaj post arangxinte la aferon, sonorigas

por cxesigi la komunikadon, kaj sin turnas al_ S-ino J.,

_kiu sidas sur la sofo, sxia vizagxo en la pelto de la katido, kaj

ploras iom_).

S-o J. (_alstrecxante liajn brakojn_).--Mimio!

S-ino J. (_lasas fali la katidon_).--Ho! Ho! (_Sur lian

bruston_) Ho! Ricxjo!! (_La katido gxoje murmuras._)

The Esperantist, Vol. 1, No. 2 · 第 36 / 59 题