VA BREUDEUR KER,

Trivac’h kant vloaz ' zo, eun den a lavare : « taolit

evez evit ma kerzot dizanjer, rak amjest eo an amzer

ma vevomp ennhi. » Evel sant Paol ni d’hon tro a c’hell

lavaret : taolomp evez, rak amjest meurbed eo an

amzer hirio.

Hano Doue ? nebeut eo anavezet. Aviel Jesus-Krist ?

nebeut a feiz a lakear en-han. An iliz, he guirioneziou,

he gourc’hemennou ? N’euz mui evit-ho kalz a zoujanz.

An den ken nerzuz, ker santel koulskoude, a zo

karget gant Doue da c’houarn, da ren an eneou katho-

lik, n’eo ket bras ar respet a zouger d’hezan.

Pa zellan piz ouz ar pez a dremen, pa zelaouan mad

ar pez a lavarer, e rankan anzao eun dra : kalz tud a zo

evel ho micher ober brezel da Zoue ha goap deuz ar re a

zalc’h d’ho religion. Kalz all ho deuz evel mez o tougen

.NHO

VAR RENK HUEL AR GUIR GRISTEN 285

.NTO

an hano a gristen hag o tiskuez, a vel kaer, int servi-

cherien da Jesus-Krist.

Eul loden hebken, eürus da dremen dirag an dud evit

ar pez ma klaskont beza dirag Doue, a zougen huel feiz

ho badiziant hag a heuil heb aon ebed, al lezen gatholik.

Klaskomp eta, eur vech evit mad, guelet e pe du e

ma 'r virionez, guelet piou a dle sevel an huella he

benn : pe an hini a daol peb religion dreist he skoaz

evel ma taolomp e korn an hent eur votez torret ; pe an

hini, gueach en aoun rag teod an dud, gueach evit

plega da eun tech malheürus, a zilez ar mad evit ober

an drouk ; pe an hini, heb taol an disterra evez ouz

glabouserez au dud direol, a zelaou, e pep tra, heb aoun

ha gant joa, mouez he goustianz ?

Evit galloud, var gement-ma, rei d’heoc’h eur respount

guirion, e ranker ober, bep eil tro, tri zell dishenvel :

1° Sada ni ama, va Breudeur ker, ennhomp hon

unan : petra omp ha petra ' dalvomp-ni ? 2° Sada en

dro d’heomp tud all evel d’omp. Evit-ho petra omp ha

petra ' dalvomp ni adarre ? 3° Huel, dreist-homp, setu

Doue. E balanz an Doue-ze, petra, evit an drede gueach,

a bouez hon dalvoudegez ?

D’an tri goulen a meuz great, an tri respount ma '

roan :

1° Poezet ennhan he-unan, ar guir gristen a gerz er

penn araog ; — 2° Pouezet er guel euz he nesa, ar guir

gristen a zalc’h ar c’henta renk ; — 3° Pouezet e balanz

an Aotrou Doue, ar guir gristen a zo, a galz, dreist an

holl grouadurien all.

.NHO

286 VAR RENK HUEL AR GUIR GRISTEN

.NTO

*

* *

Ar guir gristen poezet enhan he—unan.

Va Breudeur ker, tri dra, dreist an holl draou all a ra

an den ar pez ma zeo : eur spered hen deuz evit ana-

voud ar virionez, eur galoun evit karet ar mad, eur

c’horf ouspenn hag a zo,e dourn ar spered hag e dourn

ar galoun evel eur benveg, galvet da ziskouez, a vel

kaer d’an oll, e pe du, e pe gostez, a du ar virionez hag

ar mad, pe en ho eneb, e teuomp d’en em daol.

Evit eta, anaout mad petra dalv an den, e rankomp

da genta anavoud mad an teir loden a zo ennhan hag

anavoud ouspenn, an implij mad pe fall, a ra euz anezho

ho zeir.

Hogen, evidon-me, pa studian, pa bouezan an den gant

lealdet, en em gav, avechou, eürus, aliesoc’h gla-

c'haret ; eürus pa gavan an den dalc’het ganthan he renk

huel, glac’haret pa her guelan kollet ganthan he c’hened.

Selaouit kentoc’h ha guelit ho c’hunan.

Spered an den.

Kenta a m’ sko pa zellan ouz an heol eo he gurunen

lugernuz : ouz ar bleunv, eo ho liou marellet ; ouz al

leon, eo he izihi nerzuz hag ouz an den eo ar spered a

sklerijen he dâl.

Spered an den, va Breudeur ker, oh ! eun donezoun

gaer a dra zur ; hen eo a zav ac’hanomp dreist kement

zo var hon tro ; beza eo evel eun eulfen sklerijennuz

lezet da gueza varnomp gant an Doue a falvezaz gan-

.NHO

VAR RENK HUEL AR GUIR GRISTEN 287

.NTO

than en eur hor c’hroui, kemeret skuer divarnhan he-

unan.

Lod a damall ac’hanomp da veza enebourien d’an

deskadurez. Var gaou he lakeont ho abek.

Evidon-me a vel, gant plijadur, an den o vuzula bolz

an Envou, o treuzi au mor doun, en despet d’an avelou

dijaden, var al listri a zavit e porz ar gear-ma ; (1) plija-

dur eo ganhen he velet o treuzi an dir, o turniad ar

c’hoat, o plega an houarn evel ma pleger eur vreunen

blouz. Ne c’hellan ket, heb kaout fouge, sounjal omp

deuet a benn da gerzet, ker buhan ha ken distrounz var

diou varren houarn dre nerz ezen an dour-bero ; soun-

jal e kaser dre eun neudennik orjal ha ker prim hag eur

volot kanol, euz hor c’helou beteg ar penn pella 'r bed.

Ia, an deskadurez a zo eun dra gaer pa rear anezhan

implij mad. Mez aliez, re aliez, siouas ! an deskadurez a

ra hent treuz : ar pez a lavarer, hirio, a zislavarer var-

c’hoaz.

Aliez, re aliez, da heul an deskadurez e teu an our-

gouil ; Scientia inflat.

Aliez, re aliez, an deskadurez a lez goullo kaloun an

den. Seulvui e tesker, seulvuioc’h a gaver da zeski. An

desketa den eo a lavar da genta : ar pez a c’houzoun n’eo

netra.

Aliez, re aliez, an deskadurez, rak ma en em dro varzu

an drouk, eo a ra ar brasa gouli d’an ene paour. Soun-

jal a reomp da zeski hebken ar pez a c’hell hon lakaat

.NFO

(1) Ar brezegen-ma voa great e Rekouvrans-Brest.

.NHO

288 VAR RENK HUEL AR GUIR GRISTEN

.NTO

da ober, ervez hor c’hoant, hon treuz er bed-ma, heb

sounjal deski ar pez a c’hell hon lakaat da ober, evel ma

zeo dleet, hon treuz en eternite. Ar guir skiant, ar skiant

dreist an holl skiantchou, eo skiant ar zent.

Da eun den euz an amzer gueachall, e voa lavaret

eun devez : « A beleac’h, a be wenn oud-te ? Piou oud ?

Pe varzu e zez ? : Ex quo populo es tu ? Quœ est terra

tua ? Quo vadis ? »

D’an tri goulen-ze, ar brasa sperejou, en amzer dre-

menet, n’ho deuz kavet respount diabek ebet da ober.

Hag hirio en deiz, dindan dourn ar c’henta deuet, e zeuz

eul leor, — ne meuz nag aoun na mez o lavaret he

hano, — leor ar c’hatekiz, hag a respount : Great omp

gant Doue, servicherien omp da Zoue, mond a reomp

varzu Doue, da renta d’ezhan kount euz hor buez.

A nep a c’hoar kement-se, ha pa ne c’houfe netra

ken, a c’hoar ar pez a zo a huella priz. Goud a ra ar

pez a laka skanv poaniou ar vuez, ar pez a laka santel

he labour pemdeziek, ar pez a ro nerz e kreiz an danjer,

ar pez a ro, en heur ar maro, diouaskel d’an ene evit

nijal d’an Env.

Kaloun an den.

Goude ar spered e kavomp eur galoun. Eun dra gaer

eo ive, ken kaer pe gaeroc’h evit ar spered. Hi, ar ga-

loun, eo a ra ar vamm dener, ar mignoun mad, ar

zoudard dispount. Meuli a c’hellomp an den a spered.

Evit an den a galoun vad, e reomp eur gammad en tu

all : ni her c’haro.

.NHO

VAR RENK HUEL AR GUIR GRISTEN 289

.NTO

Studiomp eta kaloun an den. Kemeromp hi gant

evez. Eaz eo da c’hlac’hari, da ranna : evit-se awalc’h

eo euz a eur gomz. Eaz eo ive, da laouennaad. Eur zell,

eur musc’hoarz a lak’ anezhi eüruz, epad eun devez.

Eaz eo ive da zistresa. Hag aliez siwaz ! n’eo ket ouz ar

mad eo en em dro.

Koulskoude, en tu ma tro, e laka an den a bez da gos-

tezia d’he heul. Spered ha korf, holl e sentont diouthi,

ha gant prez : Ubi amatur, non laboratur, vel si labora-

tur, labor amatur.

An den eta, pa dalv eun dra benag, a dalv ar pez ma

talv he galoun. Hag ar galoun, d’he zro, a dalv ar pez ma

en em stag outhan.

Karit ar mad, ar vertuz, al lealded, savit ho kaloun

dreist ar plijadureziou mezuz, dreist ar madou bresk a

gaver er vuez-ma, ha setu c’houi pignet huel. En dro

d’heomp netra ken dudiuz da velet hag eur galoun bur,

mad, disklabez ha leal.

Karit an droug, an dizurz, kement na greder da gared

nemet e kuz, pegen izel e rankomp stouet evit ho kue-

let, ha pa ho kuelomp e pe renk ho kavomp ? E renk an

dud dizakr, pe e renk an dud lik.

Hogen, dre he nerz he-unan hebken, petra ' c’hell

kaloun an den da ober ?

Lakiit ho tourn var ho koustianz, hag e klevot ar

respount. Pet gueach, siwaz, eur zell, eur gomz, eur

zounj n’ho deuz hi ket diskaret a blad ? Gant skoazel

Doue hebken, e c’hellomp lavaret : Omnia possum in eo

qui me confortat : gant Doue o kennerzi ac’hanon, ne

gavan netra dreist va galloud. 19

.NHO

290 VAR RENK HUEL AR GUIR GRISTEN

.NTO

Korf an den.

Ar spered zo eun dra gaer ; eun dra gaer eo ar galoun.

An ti ma reont ennhan ho demeuranz a zo eun dra hag

a c'houlen, d'he dro, eur gomz deuz hor perz.

En dro d’heomp, kement hen deuz buez, a stou he

benn varzu an douar. Er c’hontrol, korf an den,

ploumm evel eun tour, a zav he benn varzu an Env. An

douar evithan n’eo nemet eur skabel lakeat dindan he

dreid.

Guelit ha sellit oud-han. Pa zeu ar blijadur da skle-

rijenna he dal, da leda 'r muzc’hoarz var he vuzellou,

da lakaad eur gomz a garantez var he deod, e rankot

anzao : ia, e guirionez, an den eo roue ar bed-ma.

Guelit hen, dreist holl, pa vez Roue en he di, mestr

d’hezan he-unan : pa zoug, heb en em glemm, pouez al

labour ha pouez ar boan, pa gerz atao gant an hent

mad, ha pa vir na zeuffe eun tech mezuz benag d’hen

stleja, evel ma kar, en tu mar plij ganthan her poulza.

Koulskoude, da daol evez e zeuz. Ar pec’het a zo

tremenet dreizhan, hag en eur dremen hen deuz lezet

ennhan eur c’hrizien fall.

Lavaret a reomp : an hen-ma-hen, eo va brasa ene-

bour. N’eo ket guir, va Breudeur ker. Hor brasa enebour

eo hor c’horf paour. Henvel eo ouz eur forn c’horet, atao

prest, ma na zigwallomp, da rosta, da bulluc’h pep tra.

Piou, eme sant Paol, piou a m’ zizammo-me euz ar

c’horf a glask atao va laza : Quis me liberabit de corpore

mortis hujus ?

.NHO

VAR RENK HUEL AR GUIR GRISTEN 291

.NTO

Va Breudeur ker, ha kavoud a reomp-ni eun den hag

a zalc’ho he spered difazi, he galoun pur, he gorf

bepred ploumm en he zav ?

Ia, kavet e vezo, kavet eo : he hano ' zo : Ar guir

gristen : Ar guir gristen a c’hell koulz hag eun all,

studia 'n holl skianchou. Mez goulaouen ar feiz a ren

anezhan bepred. Pa vank sklerijenn ar speret, hi a

astenn he dourn hag hen laka da dremen.

Ar guir gristen zo mestr d’he galoun. He harpa ' ra

ouz kroaz Jesus-Krist, he zouba ' ra e gouli kaloun hor

Zalver.

Ar guir gristen a ra d’he gorf plega d’ar feiz. Hag ar

c’horf en eur zenti, a zalc’h he gaera kurunen.

Her goud a raan : koueza a c’hell, avechou. Neuze, kiit

d’he gavoud, hag evel sant Remi da Glovis, lavarit d’he-

zan : « Stou da benn, pleg da zaoulin : ador ar pez

ha c’heuz rostet ; rost ar pez ha c’heuz adoret ! » Res-

pount a ra « Evel-se bezet great. » Kerzet a ra a nevez

gant nerz-kaloun. Ha setu perak me ' lavar : ar guir

gristen a zalc’h ar renk huella, a gerz er penn araog.

*

* *

Ar guir gristen pouezet er guel deuz he nesa.

Va Breudeur ker, goude beza great eur zell varnomp

hon-unan ha klasket anavoud piou ac’hanomp a zalc’h

ar c’henta renk, greomp eur zell en dro d’heomp.

Ne maomp ket hon-unan var an douar. A gleiz, a

zeou, a bep tu, e kavomp tud all great eveld’omp. En

.NHO

292 VAR RENK HUEL AR GUIR GRISTEN

.NTO

ho zouez e rankomp beva. Hag evit kaout eur beva mad,

gantho e rankomp en em glevet. Beva er brezel a zo eur

beva fall. An en-em-gleo, ar garantez, eo a ra ar

guir eürusded. Hogen, va Breudeur ker, petra hon laka

da garet ar re all ?

Hor spered ? Ar c’hountrol eo a c’hoarvez. Seul-vui

ma studiomp buez an dud, ma ho anavezomp mad,

seul-velloc’h e velomp int neubeut din da veza karet.

Hor c’haloun, marteze ? Ar virionez eo, ma c’hen em

garomp hon-unan. Mez ne garomp ket ar re all. « Holl

d’in ! Netra da zen ! » Setu komz ar galoun. Karet

awalc’h a raïmp ar re a blijo d’heomp, ar re a raio

d’heomp plijadur ho gueled : da lavaret eo, en eur ho

c’haret e c’hen em garomp hon-unan, e klaskomp hor

mad hon-unan. Setu perak karantez ar bed a zo ken

tro-distro : pa nij kuit an eürusted, peurliesa e nij d’he

heul : Tempora, si fuerint nubila, solus eris. Ha mar ka-

romp ar re hor c’har hag a ra d’heomp plijadur ho c’ha-

ret, piou ha petra hon lakaio da garet ar re n’hor c’harint

ket, da garet ar re a zisplij d’heomp.

Guelit en amzer dremenet. An hanter—vrasa euz an

dud a oa sklavourien dindan an hanteren all. Hag ar

sklavour, pa blije gant he vestr, a veze bazatead beteg

ar goad, guerzet evel ma verzomp eul loan mud, pe

daolet e beo da vaga 'r pesket e stank an dour.

Ken etrezo, ar vistri, a gemere evit ho reolen, ar gomz

a lennomp en Aviel : dant evit dant, lagad evit lagad.

Mar a m’ c’harit, me ho karo ; mar noazit d’in, pa ga-

vinn an tu, m’hen talvezo deoc’h.

.NHO

VAR RENK HUEL AR GUIR GRISTEN 293

.NTO

En hon touez e velomp lod hag a gemer eun hano

kaer. En em c’helver a reont philantrop : mignoun an

dud. E guirionez rei a reont kuzuliou kaer ; rei lod euz

ho danvez evit sikour an izomek. Mez na roont ket ho

c’haloun da heul : n’ho deuz ket a guir garantez.

He c'havoud a c'hellomp koulskoude, var an douar,

ar guir garantez-se ha n’eo ket diez braz evidon lavaret

d’heoc’h piou hen deuz hen digaset en hon touez.

Trivac’h kant vloaz ' zo tremenet, eun den a lavaraz :

« Me ro d’heoc’h eur gourc’hemen nevez : Mandatum

» novum do vobis ; en em garit an eil egile evel ma e

» meuz ho karet da genta, grit d'ar re all ar pez a gar-

» fac’h a ve great d’heoc’h ; roit bennoz d’ar re a ro

» d'heoc’h malloz ; grit vad d’ar re a ra d’heoc’h drouk. »

Hag evit lakat ar skuer vad e kichen ar gourc’hemen, e

reaz var he varo eun diveza peden : « Va zad, pardou-

nit—hi, rak ne c’houzont ket petra ' reont. »

Souden, varlerc’h, e c’halled guelet lod tud ha n’ho

devoa nemet eur galoun hag eur spered : Cor unum.

Anhezo pa dremenent, ne gavet da lavaret nemet eur

gomz : « Guelit pegement e c’hen em garont. »

Pelloc’h e zeant. Taolet en prizouniou evel tud a zi-

zurz, dispennet gant kribinou houarn, bruzunet dindan

dent al loaned gouez, e pedent en eur vervel, evit ho

bourrevien griz hag e lavarent evel ho mestr: « Va Doue

pardounit-hi. »

Hag ar wenn dud-ma n’eo ket maro ; e ma int en hon

touez, ha beo buezek ; ho c’haout a reomp e pevar

.NHO

294 VAR RENK HUEL AR GUIR GRISTEN

.NTO

c’horn ar bed ; er broiou pell o prezek d’an dud gouez ;

en hospitaliou, o louzaoui gouliou an dud klanv ; e

lochen ar paour, evit lakaat ho dourn en he zourn hag

ho aluzen var gorn he daol ; var dachen ar brezell evit

dizougen an dud mac’hagnet.

Ia, beo int, ha beva raïnt keit ha ma pado ar bed. An

had anhezo zo bet dispartiet gant dourn Doue ha taolet

ganthan en douar mad, en douar glebiet gant ar goad a

ziveraz divar groaz menez Kalvar. Mar goulennit piou

int, ho hano ' zo eaz da gaont, galvet int : Ar guir gristen.

Mar goulennit ouspenn, a beleac’h e teui d’an den eun

nerz ken burzuduz, ar respount a zo ken eaz all da rei.

« Ar pez, a lavare, eun devez Jesus-Krist, ar pez o

pezo great d’an disterra euz an dud, m’her c’hemero

evel pa ve great d’in va-unan. »

Her c’hlevet, hen ententet ho c’heuz c’houi ? Ar vad

a reomp, ni kristenien, da eun den all, ni her gra da

Jesus-Krist. Ha Jesus-Krist eo hon Doue, hor skouer,

hor mestr, a vezo hor barner. Mad eo da baea he zle

ha pinvidik awalc’h evit her paea dreist vuzur. Selaouit

kentoc’h :

« Deuit, tud benniget gant va zad : naoun a meuz bet

ha va naoun ho c’heuz torret ; bet ounn noaz ha va

guisket ho c’heuz ; deuit, eta, da gemeret perz euz ar

rouantelez a zo great evidoc’h, abaoue krouidigez ar

bed. »

Ar bed—ma ’ dremen : an eternite a jomm. Ober vad

eo lakaat var interest e dourn an Aotrou Doue. Setu

.NHO

VAR RENK HUEL AR GUIR GRISTEN 295

.NTO

kreden ar guir gristen ha setu ive perak, dindan boan

da goll he hano, ar guir gristen, pouezet er guel euz he

nesa, a rank derc’hel ar c’henta renk.

*

* *

Ar guir gristen, poezet e balanz an Aotrou Doue.

Va Breudeur ker, lod tud a denn fouge euz ho

wenn, euz ho lignez huel. Her c’houmpren a raan, rak

kaer hor bezo beza bet evit heritaj, eun hano meulet

gant guirionez, a dalv ouspenn aour hag arc’hant. Lod

all a denn fouge euz ar vignouniach ho deuz gant tud

savet er c’hargou huel. Ne meuz ket d’ho zammal : eur

mignoun mad ha goestl d’hon harpa a zo eur guir

denzor.

Lod all c’hoaz a denn fouge euz ar pez a vad a gavout

ennho ho-unan. Ma n’her greont nemet en eur druga-

rekaat Doue ne meuz nemet d’ho meuli, rak beza mad

eo beza eüruz.

Lod all, erfin, a denn fouge euz an Esperanz ho deuz

da bignat huelloc’h c’hoaz. Ma ne c’houlennont, ma ne

glaskont pignad nemet gant ar zounj da veza guelloc’h,

ne lavarin nemet mad.

Hogen, ma ne c’hallomp ket var bouez kement-ma,

tammal re, tud ar bed, heb aoun da veza tamallet, e

lavarin ive da m’ zro : « Eneou kristen, tennomp fouge

euz hor lignez, rak diskenn a reomp a wenn huel. Eun

hano hon deuz, eun hano dreist pep hano all, eun hano

roet d’heomp gant Doue he-unan: Ut filii Dei nomine-

.NHO

296 VAR RENK HUEL AR GUIR GRISTEN

.NTO

mur et sumus : guir vugale omp da Zoue. — Mignou-

niach huel hon deuz : « N’ho kalvin mui va jervicherien,

eme Jesus—Krist, me ho kalvo va mignouned. »

Dre Jesus-Krist omp deut da veza heritourien an

Aotrou Doue, evel keit ha keit gant hor Zalver, da

neubenta gant eun hevelep guir, e zomp galvet da

gemeret hon lod er baradoz : Cohæredes autem Chriti.

Deut omp, dre hor badiziant, da veza evel unan deuz

he izili : Membra de membro, evel ma teu ar c’hrefen

hag an troad ma zeo grefet varn’han, da ober ho daou

ar memez guezen.

Braz omp dreizomp hon unan, pa evit lavaret guell,

dre c’hras Doue.

Ha c’hoant ho c’heuz e lavarfen d’heoc’h petra ’ gavan

a gaera var an douar ? Kaer e kavan an noz steredennet,

ar mor glaz ha ledan, ar guel a zo divar eur menez

huel. Mez kaeroc'h aleiz, e kavan eur c'hrouadurik

bihan. Tostaomp sioul ouz he gavel. Setu hen aze. Sellit

oud-han gant he lagad glaz ker sklear ha dour en eur

veren, gant he vleo du, rodellet en dro d’he dal guenn,

gant he ziou voc’h ruz ha round evel diou gerezen. Eun

dournik d’hezan zo a zispil var gant he gavel, he zourn

all pleget var boull he galoun hag he vuzellou hanter-

zigor a zeblant mousc’hoarzin ouz Elez baradoz Doue.

Aze, e ma c’hoaz disklabez kurunen ar vadiziant, aze

ma c'hoaz ar galoun bur. An teod-ze c'hoaz n'hen deuz

lavaret an disterra komz hag he defe poaniet kaloun.

Ia, krouadurik bihan, te a zo kaer, rak te zo templ beo

ar Spered-Glan. Evel eur skeud a Zoue a velan var da dâl.

.NHO

VAR RENK HUEL AR GUIR GRISTEN 297

.NTO

Eur varren houarn en tan a zeu, var eun dro, da veza

tan hag houarn : evel-d’hi te zo, var eun dro, evel den

ha Doue : Divinæ consortes naturæ.

Mad, va Breudeur ker, ar pez ma zeo ar c’hrouadur

en he gavel, e zeo ive ar guir gristen chommet direbech.

Muioc’h eo c’hoaz, rag var gurunen he vadiziant e

velan eur gurunen all, kurunen ar viktor.

Erfin, rekoumpanz vad, madou a briz a c’hortozomp.

Er bed-ma, netra ne bad. Lod en eur guitaad ar vuez

a goll kement a ra ho flijadur : traou ar bed. En eter-

nite, n’ho deuz netra da c’hortoz. Evit holl esperanz e

c’hesperont e kouezint holl e kaloun ar bez, evel ma

kouez holl al loan divadez er bern teil ma vez taolet

ebarz. Netra da zouja, netra da esperout : setu ho men-

noz, mennoz dister ha planeden digonfort.

Lezomp hi ha deomp da gaout ar guir gristen o vervel.

Heb anken e kimiad dioc'h ar bed. N'her c'hare ket :

Ar bed n’oa ket he vamm-bro.

Heb anken e kimiad dioc’h kerent, mignouned. En

eur astenn d’hezo he zourn evit an diveza gueach e lavar :

« Kenavezo er baradoz, el leac’h na zeuz mui a zisparti. »

Heb anken e kimiad dioc’h he gorf he-unan : Her

lezel a ra, evit eur pennad amzer, da zisken en douar

zantel, mez her goud a ra, eun deiz da zont, ar c’horf

a lez ama var he lerc’h, a zavo euz ar bez leun a vuez,

kurunet a zantelez evit kemered he lod en eürusded ar

baradoz.

Setu perak, e lavaren en eur goumanz : Pouezet e

.NHO

298 VAR RENK HUEL AR GUIR GRISTEN

.NTO

balanz an Aotrou Doue ar guir gristen a zo, a galz, dreist

an holl grouadurien all.

Setu ive perak, e lavarin en eur achui : Kristenien,

va Breudeur, kemeromp kourach, kerzomp kalounek

ha laouen gant hon hent : choazet hon deuz ar guella

loden. Beva e guir gristen a zo mad e pep giz ; evithan

eo promesaou ar vuez-ma, evithan promesaou ar vuez

da zont.

Evel-se beza great.

* * *

.NPO