Ang usapan palá namá'y nábabatyág
n~g lunóng babaing nahan~go sa hirap;
sila'y linapita't saka siniyasat
kung anó't malungkót iyong pag-uusap.
Hindi ikinaít n~g ating binata
ang sanhi n~g kanyáng paglayong akala;
inayunan namán n~g ating matanda
sapagka't nataya ang tuwíd na nasa.
Sa gayóng nangyari, si Teta'y nagsulit;
--Pumapayag akó na ikáw'y umalís,
datapwa'y yayamang kitá'y iniibig
akó ay sasama, saan man sumapit,
--Iiwan mo akó!?--ang pabiglang turing
n~g ináng nágitlá.
--¿Kami'y lilisanin?--
ang tanóng n~g amá.
--Kung di ibabaling
ni Pedro ang nasa. Siya ang himukin.
Alám kong ang sanhi n~g kaniyang pakay
ay dahil sa akin; kaya't akó namá'y
nasang makihati sa anó mang bagay
na kanyáng sapitin: mamatáy, mabuhay.
--Sukat na, sukát na, aking m~ga anák--
ang sabi n~g amá sa magkasinliyag--
magmula sa n~gayón si Pedro'y gáganap
sa aking tungkulin.
--Amá ko, salamat.
--Sa gayóng paraa'y hindi kailan~gan
ang siya'y dumayo sa ibá pang bayan;
at kaming dalawá'y ...
--Hahati na lamang
sa ligaya ninyó--ang putol ni Atang.
...................................
...................................
Yakap na magiliw at masuyong halík,
sa salitang iyon, ang siyang nápalit....
¡Kay saráp n~g buhay kapag umiibig!...
¡Pag yáon n~g sigwá'y kay ganda n~g lan~git!...