As de wrâld grien is,
’t Mei winter dien is,
Hwet minsk’, dy den heth,
Oan de winter ’t lân net!
As bûnt de wrâld is,
En ’t nea mear kâld is,
Den seit gjin ien minsk,
Nou hab’ ’k noch in winsk.
As de wrâld feal is.
Winter ’r al heal is,
Den tinkt min torêch’,
Oan ’t moais, dat min seach.
As de wrâld wyt is,
Min ’t blomte en grien kwyt is,—
Den woe min hast mei,
It blomt’ en ’t grien „wei!”
1909.