De Engelschman keek Dik in de grootste verbazing aan, want hij
begreep niet, wat hij aan den jongen had.
En Piet van Dril en Jan Vos stonden ook in stomme verbazing naar Dik
te kijken, die zoo brutaalweg den vreemdeling in diens eigen taal
antwoordde. Wat drommel, waar kon Dik dat Engelsch hebben geleerd?
Zij wisten niet, dat Dik in het geheel maar drie Engelsche woorden
kende, namelijk _yes_, dat _ja_ beteekent, _no_, dat hetzelfde is als
_neen_, en _sir_, dat _mijnheer_ beteekent, en dat Dik geen woord van
den Amerikaan verstond, maar het besluit had opgevat, om maar op de
beurt, "Ja, mijnheer" en "Neen, mijnheer" te zeggen.