_1. To Sleep._
Crimine quo merui, iuvenis placidissime divum,
quove errore miser donis ut solus egerem,
Somne, tuis? Tacet omne pecus volucresque feraeque
et simulant fessos curvata cacumina somnos,
nec trucibus fluviis idem sonus, occidit horror 5
aequoris et terris maria adclinata quiescunt.
Septima iam rediens Phoebe mihi respicit aegras
stare genas, totidem Oetaeae Paphiaeque revisunt
lampades et totiens nostros Tithonia questus
praeterit et gelido spargit miserata flagello. 10
Unde ego sufficiam? Non sunt mihi lumina mille,
quae sacer alterna tantum statione tenebat
Argus et haud unquam vigilabat corpore toto.
At nunc, heu, si aliquis ultro te, Somne, repellit,
inde veni! Nec te totas infundere pennas 15
luminibus compello meis (hoc turba precetur
laetior); extremo me tange cacumine virgae,
sufficit, aut leviter suspenso poplite transi.
_Silvae V. 4._