Siste te paulum, viator, ubi longum sisti
Necesse erit, huc nempe properare te scias quocunque properas.
Morae pretium erit
Et lacrymae,
Si jacere hic scias
Gulielmum
Splendidae Herrisiorum familiae
Splendorem maximum:
Quem cum talem vixisse intellexeris,
Et vixisse tantum;
Discas licet
In quantas spes possit
Assurgere mortalitas,
De quantis cadere.
{ Infantem Essexia }
Quem { Juvenem Cantabrigia } vidit
Senem, ah infelix utraque
Quod non vidit.
Qui
Collegii Christi Alumnus
Aulae Pembrokianae socius,
Utrique ingens amoris certamen fuit,
Donec
Dulciss. lites elusit Deus,
Eumque coelestis collegii,
Cujus semper alumnus fuit,
socium fecit;
Qui et ipse collegium fuit,
In quo
Musae omnes et Gratiae,
Nullibi magis sorores,
Sub praeside religione,
In tenacissimum sodalitium coaluere.
{ Oratoria Oratorem }
{ Poetica Poetam }
Quem { Utraque Philosophum } agnovere.
{ Christianum Omnes }
{ Fide Mundum }
{ Spe Coelum }
Qui { Charitate Proximum } superavit.
{ Humilitate Seipsum }
Cujus
Sub verna fronte senilis animus,
Sub morum facilitate, severitas virtutis;
Sub plurima indole, pauci anni;
Sub majore modestia, maxima indoles
adeo se occuluerunt
ut vitam ejus
Pulchram dixeris et pudicam dissimulationem:
Imo vero et mortem,
Ecce enim in ipso funere
Dissimulari se passus est,
Sub tantillo marmore tantum hospitem,
Eo nimirum majore monumento quo minore tumulo.
Eo ipso die occubuit quo Ecclesia
Anglicana ad vesperas legit,
Raptus est ne malitia mutaret intellectum ejus;
Scilicet Id. Octobris anno S. 1631.