Et vero jam tempus erat tibi, maxima mater,
Dulcibus his oculis accelerare diem:
Tempus erat, ne qua tibi basia blanda vacarent;
Sarcina ne collo sit minus apta tuo.
Scilicet ille tuus, timor et spes ille suorum, 5
Quo primum es felix pignore facta parens,
Ille ferox iras jam nunc meditatur et enses,
Jam patris magis est, jam magis ille suus.
Indolis o stimulos; vix dum illi transiit infans,
Jamque sibi impatiens arripit ille virum. 10
Improbus ille suis adeo negat ire sub annis:
Jam nondum puer est, major et est puero.
Si quis in aulaeis pictas animatus in iras
Stat leo, quem docta cuspide lusit acus,
Hostis, io, est; neque enim ille alium dignabitur hostem; 15
Nempe decet tantas non minor ira manus.
Tunc hasta gravis adversum furit; hasta bacillum est;
Mox falsum vero vulnere pectus hiat.
Stat leo, ceu stupeat tali bene fixus ab hoste,
Ceu quid in his oculis vel timeat vel amet, 20
Tam torvum, tam dulce micant: nescire fatetur
Mars ne sub his oculis esset, an esset amor.
Quippe illic Mars est, sed qui bene possit amari;
Est et amor certe, sed metuendus amor:
Talis amor, talis Mars est ibi cernere; qualis 25
Seu puer hic esset, sive vir ille Deus.
Hic tibi jam scitus succedit in oscula fratris;
Res, ecce, in lusus non operosa tuos.
Basia jam veniant tua quantacunque caterva;
Jam quocunque tuus murmure ludat amor. 30
En, tibi materies tenera et tractabilis hic est;
Hic ad blanditias est tibi cera satis.
Salve infans, tot basiolis, molle argumentum,
Maternis labiis dulce negotiolum;
O salve; nam te nato, puer auree, natus 35
Et Carolo et Mariae tertius est oculus.