Parce tuo jam, bruma ferox, o parce furori,
Pone animos; o pacatae da spiritus aurae,
Afflatu leniore gravem demulceat annum.
Res certe et tempus meruit. Licet improbus Auster
Saeviat, et rabido multum se murmure volvat;
Imbriferis licet impatiens Notus ardeat alis;
Hic tamen, hic certe, modo tu non, saeva, negares,
Nec Notus impatiens jam, nec foret improbus Auster.
Scilicet hoc decuit? dum nos tam lucida rerum
Attollit series, adeo commune serenum
Laetitiae vernisque animis micat alta voluptas;
Jam torvas acies, jam squallida bella per auras
Volvere, et hibernis annum corrumpere nimbis?
Ah melius, quin luce novae reparata juventae
Ipsa hodie vernaret hiems, pulchroque tumultu
Purpureas properaret opes, effunderet omnes
Laeta sinus, nitidumque diem fragrantibus horis
Aeternum migrare velit, florumque beata
Luxurie, tanta o circum cunabula surgat,
Excipiatque novos et molliter ambiat artus.
Quippe venit, sacris iterum vagitibus ingens
Aula sonat, venit en roseo decus addita fratri
Blanda soror. Tibi se brevibus, tibi porrigit ulnis,
Magne puer, facili tibi torquet hiantia risu
Ora; tibi molles lacrymas et nobile murmur
Temperat, inque tuo ponit se pendula collo.
Tale decus juncto veluti sub stemmate cum quis
Dat sociis lucere rosis sua lilia. Talis
Fulget honos medio cum se duo sidera mundo
Dulcibus intexunt radiis: nec dignior olim
Flagrabat nitidae felix consortio formae,
Tunc cum sidereos inter pulcherrima fratres
Erubuit primum, et Laedaeo cortice rupto
Tyndarida explicuit tenerae nova gaudia frontis.
Sic socium o miscete jubar, tu candide frater,
Tuque serena soror. Sic o date gaudia patri,
Sic matri cumque ille olim subeuntibus annis,
Ire inter proprios magna cervice triumphos.
Egregius volet, atque sua se discere dextra;
Te quoque tum pleno mulcebit sidere, et alto
Flore tui dulcesque oculos maturior ignis
Indole divina, et radiis intinget honoris.
Tunc o te quoties, nisi quod tu pulchrior illa,
Esse suam Phoeben fulsus jurabit Apollo;
Tunc o te quoties, nisi quod tu castior illa,
Esse suam Venerem Mavors jurabit inanis.
Felix, ah, et cui se non Mars, non aureus ipse
Credet Apollo parem; tanta cui conjuge celsus
In pulchros properare sinus, et carpere sacras
Delicias oculosque tuos, tua basia solus
Tum poterit dixisse sua; et se nectare tanto
Dum probat esse Deum, superas contemnere mensas.