Cresce, o dulcibus imputanda divis;
O cresce, et propera, puella princeps,
In matris propera venire partes.
Et cum par breve fulminum minorum,
Illinc Carolus, et Jacobus inde,
In patris faciles subire famam,
Ducent fata furoribus decoris;
Cum terror sacer Anglicique magnum
Murmur nominis increpabit omnem
Late Bosporon Ottomanicasque
Non picto quatiet tremore Lunas;
Te tunc altera nec timenda paci
Poscent praelia; tu potens pudici
Vibratrix oculi, pios in hostes
Late dulcia fata dissipabis.
O eum flos tener ille, qui recenti
Pressus sidere jam sub ora ludit,
Olim fortior omne cuspidatos
Evolvet latus aureum per ignes;
Quique imbellis adhuc, adultus olim,
Puris expatiabitur genarum
Campis imperiosior Cupido;
O quam certa superbiore penna
Ibunt spicula melleaeque mortes,
Exultantibus hinc et inde turmis,
Quoquo jusseris, impigre volabunt!
O quot corda calentium deorum
De te vulnera delicata discent!
O quot pectora principum magistris
Fient molle negotium sagittis!
Nam quae non poteris per arma ferri,
Cui matris sinus atque utrumque sidus
Magnorum patet officina amorum?
Hinc sumas licet, o puella princeps,
Quantacunque opus est tibi pharetra.
Centum sume Cupidines ab uno
Matris lumine Gratiasque centum
Et centum Veneres: adhuc manebunt
Centum mille Cupidines; manebunt
Tercentum Veneresque Gratiaeque
Puro fonte superstites per aevum.