Tu tuis adsis, Venus alme, sacris:
Rideas blandum, Venus, et benignum,
Quale cum Martem premis, aureoque
Frangis ocello.
Rideas o tum neque flamma Phoebum,
Nec juvent Phoeben sua tela; gestat
Te satis contra tuus ille tantum
Tela Cupido.
Saepe in ipsius pharetra Dianae
Hic suas ridens posuit sagittas,
Ausus et flammae Dominum magistris
Urere flammis.
Virginum te orat chorus--esse longum
Virgines nollent--modo servientum
Tot columbarum tibi passerumque augere catervam.
Dedicant quicquid labra vel rosarum
Colla, vel servant tibi liliorum;
Dedicant totum tibi ver genarum,
Ver oculorum.
Hinc tuo sumas licet arma nato,
Seu novas his ex oculis sagittas;
Seu faces flamma velit acriori
Flave comatas.
Sume, et o discant quid amica, quid nox,
Quid bene et blande vigilata nox sit;
Quid sibi dulcis furor, et protervus
Poscat amator.
Sume per quae tot tibi corda flagrant,
Per quod arcanum tua cestus halat,
Per tuus quicquid tibi dixit olim aut
Fecit Adonis.