Quis deus, o quis erat, qui te, mala foemina, finxit?
Proh, crimen superum, noxa pudenda deum!
Quae divum manus est adeo non dextera mundo?
In nostras clades ingeniosa manus:
Parcite; peccavi: nec enim pia numina possunt
Tam crudele semel vel voluisse nefas.
Vestrum opus est pietas; opus est concordia vestrum;
Vos equidem tales haud reor artifices.
Heus, inferna cohors, foetus cognoscite vestros.
Num pudet hanc vestrum vincere posse scelus?
Plaudite Tartarei proceres Erebique potentes,
Nae mirum est tantum vos potuisse malum;
Jam vestras laudate manus. Si forte tacetis,
Artificum laudes grande loquetur opus.
Quam bene vos omnes speculo contemplor in isto?
Pectus in angustum cogitur omne malum.
Quin dormi, Pluto; rabidas compesce sorores;
Jam non poscit opem nostra ruina tuam.
Haec satis in nostros fabricata est machina muros,
Mortales furias Tartara nostra dabunt.