Poenitet artis
Pygmaliona suae,
Quod felix opus esset,
Infelix erat artifex;
Sentit vulnera, nec videt ictum.
Quis credit? gelido veniunt de marmore flammae:
Marmor ingratum nimis
Incendit autorem suum.
Concepit hic vanos furores,
Opus suum miratur atque adorat.
Prius creavit, ecce nunc colit manus;
Tentantes digitos molliter applicat;
Decipit molles caro dura tactus.
An virgo vera est, an sit eburnea;
Reddat an oscula quae dabantur,
Nescit; sed dubitat, sed metuit, munere supplicat,
Blanditiasque miscet.
Te, miser, poenas dare vult, hos Venus, hos triumphos
Capit a te, quod amorem fugis omnem.
Cur fugis heu vivos? mortua te necat puella.
Non erit innocua haec, quamvis tua fingas manu;
Ipsa heu nocens erit nimis, cujus imago nocet.