O vita, tantum lubricus quidam furor
Spoliumque vitae! scilicet longi brevis
Erroris hospes! Error o mortalium!
O certus error! qui sub incerto vagum
Suspendit aevum, mille per dolos viae 5
Fugacis, et proterva per volumina
Fluidi laboris, ebrios lactat gradus;
Et irretitos ducit in nihilum dies.
O fata! quantum perfidae vitae fugit
Umbris quod imputemus atque auris, ibi 10
Et umbra et aura serias partes agunt
Miscentque scenam, volvimur ludibrio
Procacis aestus, ut per incertum mare
Fragilis protervo cymba cum nutat freto;
Et ipsa vitae fila, queis nentes Deae 15
Aevi severa texta producunt manu,
Haec ipsa nobis implicant vestigia,
Retrahunt trahuntque, donec everso gradu
Ruina lassos alta deducat pedes.
Felix, fugaces quisquis excipiens dies 20
Gressus serenos fixit, insidiis sui
Nec servit aevi, vita inoffensis huic
Feretur auris, atque clauda rarius
Titubabit hora: vortices anni vagi
Hic extricabit, sanus assertor sui. 25