Spes diva, salve! diva avidam tuo
Necessitatem numine prorogans,
Vindicta fortunae furentis,
Una salus mediis ruinis.
Regina quamvis, tu solium facis
Depressa parvi tecta tugurii;
Surgit jacentes inter; illic
Firma magis tua regna constant.
Cantus catenis, carmina carcere,
Dolore ab ipso gaudiaque exprimis:
Scintilla tu vivis sub imo
Pectoris, haud metuens procellas.
Tu regna servis, copia pauperi,
Victis triumphus, littora naufrago,
Ipsisque damnatis patrona,
Anchora sub medio profundo.
Quin ipse alumnus sum tuus, ubere
Pendens ab isto, et hinc animam traho.
O Diva nutrix, o foventes
Pande sinus, sitiens laboro.