Ne, pia, ne nimium, Virgo, permitte querelis:
Haud volet, haud poterit natus abesse diu.
Nam quid eum teneat? vel quae magis oscula vellet?
Vestri illum indigenam quid vetet esse sinus?
Quippe illis quae labra genis magis apta putentur?
Quaeve per id collum dignior ire manus?
His sibi quid speret puer ambitiosius ulmo,
Quove sub amplexu dulcius esse queat?
O quae tam teneram sibi vitis amicior ulmum
Implicet, alternis nexibus immoriens?
Cui circum subitis eat impatientior ulnis?
Aut quae tam nimiis vultibus ora notet?
Quae tam prompta puer toties super oscula surgat?
Qua signet gemma nobiliore genam?
Illa ubi tam vernis adolescat mitius auris,
Tamve sub apricis pendeat uva jugis?
Illi qua veniat languor tam gratus in umbra?
Commodius sub quo murmure somnus agat?
O ubi tam charo, tam casto in carcere regnet,
Maternoque simul virgineoque sinu,
Ille ut ab his fugiat, nec tam bona gaudia vellet?
Ille ut in hos possit non properare sinus?
Ille sui tam blanda sinus patrimonia spernet?
Haeres tot factus tam bene deliciis?
Ne tantum, ne Diva, tuis permitte querelis:
Quid dubites? Non est hic fugitivus Amor.