At tu, profane pulvis, et lusus sacer
Cujusvis aurae; fronte qua tandem feres
Vindex tribunal? quanta tum, et qualis tuae
Moles procellae stabit? O quam ferreo
Frangere nutu, praeda frontis asperae,
Sacrique fulminandus ah procul, procul
A luce vultus, aureis procul a locis,
Ubi longa gremio mulcet aeterno pios.
Sincera semper pax, et umbrosa super
Insurgit ala, vividique nectaris
Imbres beatos rore perpetuo pluit.
Sic ille, sic, o vindice, stat vigil,
Et stabit ira torvus in impios,
Seseque sub mentes bonorum
Insinuat facili favore.