LXXIV.

_Nec velut hic Publicanus._ Luc. xviii. 11.

Istum? vile caput! quantum mihi gratulor, inquis,

Istum quod novi tam mihi dissimilem!

Vilis at iste abiit sacris acceptior aris:

I nunc, et jactes hunc tibi dissimilem.

_Nor even as this publican._

Him, 'vile wretch!' Ah, myself how much I pride

That I am utterly unlike to him!

The 'vile wretch' leaves God's altar justified:

Now go and boast thou art unlike to him. G.

The Complete Works of Richard Crashaw, Volume II · 第 212 / 654 题