Iam bona Zambellum riscossum carcere coniunx

Laena receptarat, straniis usata carezzis.

Quomodo? num basis? laetis num amplexibus? ut mos

coniugis est, quando palpat cativella maritum?

5 Absit, sed grosso poverum bastone recepit,

atque cosiduras saldavit supra zuponem.

Hanc Zambellus habet requiem post carceris usum.

Sed tribus exactis mox giornis, Laena maritum

disgrossare suum varias vult circa facendas,

10 ut meschina queat perdutas scodere cosas,

namque sibi Cingar borsam tettaverat omnem,

hique tapinelli cophinum sine pane catarant.

Ergo iubet prudens Zambello Laena tacono,

ut properans urbi procazzet vendere vaccam.

15 Haec est illa quidem vaccarum maxima, qua non

altra fuit maium toto celebrandior orbe,

de qua non modicos habuit Cipada casettos,

de qua quottidie magnum caldare pienum

lacte cavabatur, nec non urbs tota botiros,

20 mascherpasque suas gustabat tempore quoquo

et (sic sic patres dixere nepotibus ante)

istam appellavit Bertus Pannada Chiarinam.

Denique Zambellus virgam brancavit aguzzam,

quam, Calepine, vocas stimulum, Comina, goiolum,

25 et pungens vaccam dicebat:--Vallà, Chiarina.--

Inde facit vocem quam nemo scribere posset.

Sed quia mercati non impararat abaccum,

atque super steccos ignorat scribere contum,

ista pro causa praecepit Laena marito:

30 ut vendat vaccam, nec tolgat allora monetam,

ast in credenzam, si quis vult tradere quidquam,

quidquam in credenzam capiat, tamen omnia fiant

testibus adductis; et quisquis comprat ab illo

det bolletinum, fidei pro pignore, scriptum,

35 namque die sabato vult ipsa rescodere nummos.

--Sic faciam--Zambellus ait,--sta in pace fratantum.--

Mox vaccam stimulans--Zais,--inquit--zira, mamao.--

Subbiat inde, velut quum menat plaustra biolcus.

Cingar id audivit, Berta referente, quid egit?

40 Non stetit abadam, properat, properansque susurrat:

--Qui nimis indusiat, caldum non mangiat arostum,

et male se allogiat, qui troppum tardus arivat,

amisitque bonum tardans limaga boconem.--

Talia dum secum meditat, frezzose caminat,

45 et veniens urbem sperat quistare Chiarinam.

Ingreditur plenam varia de merce botegam,

quam tenet hebraeus, Sadoccum nomine dicunt,

qui circuncisus pollebat munere trino,

signatusque Deo fuerat, ne incognitus esset,

50 lumine sguerzus erat, pede zoppus, tergore gobbus.

Qui centum miseros usurae sfecerat arte.

Vestimentorum pendebat copia grandis:

cappae, zupones, calzae, variaeque pelandae,

zacchetti, socchae, guarnelli, sive camorae.

55 Cingar, deposito pegno, velut usus habetur,

sguarnazzam vestit frustam, totamque bisuntam.

Inde facit propriam sibi gialdam tradere brettam,

et vestes adeo similes giottonus adobbat,

quod circoncisum pensasset quisque Sadocchum.

60 Iam rivat in piazzam, baganaius creditur, ecce

vacca procul visa est Chiarina, suusque biolcus.

Protinus incipiens garletto vadere zoppo,

et claudens oculum sguerzo cum lumine dextrum,

et fingens gobbam storto gallone caminat,

65 de passu in passu iudaica verba susurrat.

Sbraiat Zambellus, quanto sbraiore potebat:

--O quis homo vult hanc bellam comprare vedellam?--

Cingar, ut ascoltat, vix calcat pectore risam.

Hunc tamen incontra veniens, hunc primus afrontat,

70 et stralunatis oculis gambisque retortis,

sic ait:--Ipse tuam comprabo, rustice, vaccam.

Quid vis? quid montat? solum pete, quaeso, doverum.--

Cui Zambellus ait:--Si vis comprare Chiarinam,

ecce tibi vendam, nostrum faciamus acordum,

75 nolo peraddessum pro ipsa tirare monetam,

ast in credenzam mihi da quodcunque talentat,

atque manu propria voias mihi fare bolettam,

namque die sabato veniet riscodere nummos

Laena, tibi reddens cartam pro pignore scriptam.--

80 Respondet Cingar:--Venias, ita nempe pagabo,

sed vaccam mena tecum, sic mattus adunca es,

qui venis et smemorans lassas deretro Chiarinam?--

--Oh--Zambellus ait,--non sum; zais, valla, camina.--

Ergo marangonis simul intravere botegam,

85 a quo credenzam Cingar lignaminis emit,

in qua tres pisces abscondit nomine barbos,

qui barbi tales ovos in corpore gestant,

quales si comedas ventramina tota cagabis.

Mox piat inchiostrum, multa praesente brigata,

90 scribit in hac forma, hebreorum more roverso:

«Zambellus, Berti Pannadae filius olim,

vendit iudaeo Sadoccho nomine vaccam,

cui dare promittit sabato veniente futuro

octo fiorinos Reni, testante Catoio,

95 Bergnaccaque simul, Mengo, pretoque Giarono,

in quorum ipse fidem nomen subscribo Sadocchi».

Hoc facto pigat cartam, stampatque sigillum,

credenzamque simul Zambello mittit adossum,

atque casam versus mandat, retinetque Chiarinam.

100 Zambellus sudat, nimium credenza pesabat.

Laetus abit, magnumque putat fecisse guadagnum.

Cingar ad hebraeum tornat, redditque pelandam,

vendit et ulterius sub forma Cingaris illi

vaccam Chiarinam, pro qua tirat octo ducatos,

105 nam cito maturum paritura est illa vedellum.

Non appena quidem nummos zaffaverat illos,

Zambellum nimio credenzae pondere tardum

praecedit cursu, truncans per devia stradam.

Inde urbem versus rediens, videt ecce propinquum

110 Zambellum contra venientem, fasce sub ipso

valde fadigantem et multo sudore bofantem.

Sed labor hic animo nihil est infestus alegro.

Cingar praeteriens non illum noscere fingit,

sed Zambellus eum cernens sub pondere restat,

115 et vocat:--Heus, Cingar, quo vadis? resta pochinum.--

Cingar se voltat:--Quis me vult?--inquit,--oh certe

non te cognoram, Zambelle galante, sub ipso

credenzae peso; quid nam portatur in illa?--

Ad quem Zambellus:--Robbas trafegare bisognat,

120 sum mercadantus, vendo, comproque facendas,

tu memorare tamen debes, sensuque tenere

quando spopondisti merdae mihi quattuor urnas.--

--Ne dubita--dixit Cingar,--promissa dabuntur.

Iam non materia quis erit te ricchior ista?

125 Non ego deciperem te, mi Zambelle Panada,

quae tibi promisi semel, attendenda memento.

An te piccandum modo de praesone cavassem,

si, Zambelle, tibi non esset Cingar amicus?

Sis certus, quod habes et semper habebis amicum.

130 Sunt haec verba tamen, potuisti cernere provam.

Sed dic, quid portas? quae mercantia trovata est?--

Ad quem Zambellus:--Pisces credenza piavit,

quos mea mangiabit, veluti mangiare talentat,

uxor quae praegna est et habet sub ventre putellum,

135 ad quam non ullum lasso mancare bisognum;

si non ipse darem quidquid sua voia rechiedit,

impregnata quidem se dispregnaret afattum.--

Cui Cingar:--Qualem facis, o fratelle, bonopram,

namque tuae uxori gravidae succurrere debes.

140 Illa cosinandi scusanda est fare laborem,

namque abortivum faceret mortumque putinum.--

Tunc per «abortivum» putat hunc dixisse «botirum»,

qua propter Zambellus ait:--Non illa botirum

plus faciet, quoniam modo vendita vacca Chiarina est,

145 illam Sadoccus sguerzus compravit adessum.

Ast in pace mane, mi Cingar, ad revidendum.--

Sic ait, et tandem Cipadae stancus arivat.

Sed sua quando casam iunxit, non Laena trovatur,

iverat ad gesiam se confessare, vel altrum;

150 et secum portans chiavem, chiavaverat ussos,

balconesque omnes, ne ladris robba pateret.

Sudat Zambellus, somam de tergore ponit,

vultque disinandos padella frizere pisces,

at nec per portam poterit nec per ve fenestram

155 hic intrare, caput grattat, desperat, adirat.

Sed tantum grafiat memorem sibi denique testam,

quod reperit foggiamque novam, studiumque galantum

intrandi, saliens cum scala tecta palazzi.

Ac ibi camisa brazzum smanicavit utrunque,

160 dabandamque ipsos coepit convertere cuppos,

ut sibi per busum tecti via larga fiatur.

En venit interea, bene confessata Copino,

Laena, videtque domum iam totam desuper omni

culmine scopertam, tegulasque, trabesque remossos,

165 perque casam totam penetrans guardabat Apollo.

Pro dolor! ut cernit tantam bona Laena ruinam,

--Ah manigolde--cridat,--boiazzaque, bestia matta,

cernere quem possim nunc nunc sibi rumpere collum!

Quid, poltrone, cagas? quis te diavolazzus agrezat?

170 O Deus, en quali sposata est Laena marito!

Cur potius non sum magno mandata diablo?

Sit maladetta dies, in qua mihi mater Agnesa

dixit:--Zambellum sumes, o Laena, maritum.--

Quid seguitas ancum? sta quetus, brutte ribalde.

175 Non cessas anchora domum scovertere? me me

scontentam! descende cito, descende, gaioffe.--

Zambellus magnam se sentit habere pauram,

iamque tracagnadis schenam disponit usatam.

Qui tamen in scala, dum culmine callat ab alto,

180 dicebat supplex:--Perdona, Laena, marito.

Fretta cosinandi pisces fare talia suasit.--

Illa sed in furia non audit verba tapini,

omnibus ut forzis scalam ruzavit in illam,

quod plus quam voluit prestum discendit, et aspram

185 inter saxa dedit scala ruinante culadam.

--Oyme--cridat, cridat:--oyme, Deus, perdona, sorella,

perdonanza, precor, me, sum contentus, amazza,

talia si may plus ego fecero, parce, padimma.--

Sed supra trippam saltaverat illa mariti,

190 quem pugnis, calcisque simul furiosa marazzat.

Huc visinanza venit, rumorem currit ad illum,

Zambellumque trovat sub calcibus esse diablae.

Non tamen est mirum, quia cosa novella niuna est,

saepe tracagnabat menchionem Laena maritum;

195 ut multi similes Zambello hinc inde catantur,

quos ego non homines sed grossos chiamo boazzos.

Inquirunt causam villani, Laena recontat,

sed mercantiam credenzae quando Tognazzus

ac reliqui patres illo narrante piarunt,

200 non sine cordoio Laenae doluere travaium,

per saviosque omnes fleta est praesura Chiarinae.

Nec tamen interea se se Zambellus atrigat,

vix se bastoni subduxerat, illico barbos

igne coquit, mangiatque ovos, atque omnia spazzat.

205 Quo facto ad campos vadit zappare fasolos.

At venit ad Laenam secreto tramite Cingar,

qui per diversos audivit cuncta spiones,

ingentique doia simulat lachrimando teneri,

biasmat Zambellum, quod sit tam senza governum,

210 nec piet hormaium longo post tempore sennum.

Laena magis lachrymans sua maxima danna recontat,

et quod credenzam tulerit pro pignore vaccae,

et quod peius erat nescit cui traditur illa.

--O mala res--inquit Cingar,--sed desine, Laena,

215 aut vaccam aut nummos spero quod habebis adessum.

Non tibi mancabo, me guarda, meumque segura

possa super pectus, vadam, retrovabo Chiarinam.--

Dixerat, et secum dum vecchiam meditat artem

it celer, atque trovat Zambellum rura colentem.

220 --O poverette-- inquit,--fecisti nempe maronem.

Perdisti nummos; perdisti, matte, Chiarinam.

Non est ingegnum, non sennum, pazze, maruffe,

non est in zucca sal, dico: quando piabis

sentimentum aliquod? quando aguzaberis unquam?

225 Grossolane, asine, tantas tibi dicere voltas

iam sum stancus ego, qua guisa vivere debes.

Sed dic; an scires hominem cognoscere, qui te,

dando credenzam, vaccamque tenendo, gabavit?--

Cui Zambellus:--Ita, possem cognoscere vaccam,

230 namque habet in testa sua corna, suasque galantas

orecchias, portatque suo sub corpore tettas.--

--Non ita--Cingar ait,--dico, menchione, loquendum est

nunc ad propositum; scio quod sua corna, suasque

orecchias, tettasque suo sub corpore gestat:

235 sed compratorem vaccae, tibi dico, Chiarinae

noscere si posses illumque ostendere dito.--

--Hem--Zambellus ait,--non te, mi Cingar, habebam

nunc satis intesum: possem cognoscere ladrum.

Non habet in testa cornas, sed quando caminat

240 zoppicat, et guardans oculos stralunat, habetque

instar Tognazzi magnum sua schena botazzum,

estque suae brettae color idem ut merda putini.--

--Nunc scio, quem dicis--respondet Cingar:--eamus.

Ad corpus sancti Petri, tibi reddere vaccam

245 ille bisognabit, vel ego mazzabo ribaldum.

Pone cito zappam, venias, properemus ad urbem.--

Sic parlans, festinus abit, Zambellus arancat,

dumque sequit currens, mollat quandoque corezas,

barborum quoniam conturbant ova budellas,

250 ac si mangiasset diagredi scropula septem.

Fortius it Cingar, curritque per omne viarum

garbuium, centumque vias stradasque misurat.

Ad giudaeorum sinagogas ire volebat,

quae stant intranti portas in parte sinistra.

255 Se tamen in dextram voltavit aposta rizolam,

et versus divam flectit vestigia Gadam.

Mox Hospitalem transit, templumque Lonardi,

ac ibi stradiculas centum discursitat omnes,

inde Carettarum freghezzat claustra sorarum,

260 mox San Franciscum, mox Sanctos praeterit Omnes,

perque Bredam Medii Sanctum vult cernere Marcum,

hic quoque perdonum Cingar devote piavit.

Iam cagarella tenet Zambellum, iamque petezat,

continet apena, sed avarus spendere non vult

265 aut robbam gittare viam; per forza seratum

pertusum retinet, quamvis talvolta sirocco

fit via vi vento, ventumque procella secuta est.

Non restat Cingar, Sebastianica templa

visitat, et quosdam fangosas praeterit oras

270 quas Cantaranam vocitant, tum denique portam

Tiresiae veniunt, quam grossolana Ceresi

plaebs vocat, unde homines non passant absque boleta;

Zambellus potuit liber transire gabellam,

signatam quoniam portat deretro bolettam.

275 De passu in passu loffis poltronus amorbat.

Trapassant Firam, iungunt ad Smorbia tandem,

Arlotti pontem, fratres de Carmine varcant,

mox ad iudaeas stradas vestigia torquent:

ac ita sat largum Cingar compleverat orbem.

280 Ante Sinagogam tandem Zambellus arivat,

ac ibi non ultra tolerans ventramina sborrat,

inde levans sursum, chiamato Cingare, cridat:

--In quo vase viam merdas portabimus istas?--

Cui Cingar:--Primum videamus habere Chiarinam,

285 inde barilottum curae comprabimus isti.

Ecce baganaiam nos venimus intra canaiam,

tu bene per gialdas brettas guardare memento,

mira si possis ladrum retrovare Chiarinae,

namque boletini signat scriptura Sadocchum.--

290 Sic ait, et dicti sguerzi venit ante botegam.

--En--Zambellus ait,--mi Cingar, respicis? en hic

sguerzus adest, quo vacca fuit comprata Chiarina.

Is mihi credenzam tribuit, fecitque bolettam.--

Protinus ingreditur bravosa fronte botegam

295 Cingar, et a cincto traxit pugnale galono,

inde levans dextram, collum azzaffante sinistra,

cridabat:--Patarine ladro, patarine ribalde,

sic christianos pensas trapolare bonhommos?

Hic poverellus homo vaccam tibi vendidit, et tu

300 das huic credenzam ligni, piscesque malignos,

qui fecere sibi quasi sboronare budellas?

Vult in credenzam quidquam pro pignore vaccae,

dico in credenzam fidei; tu armaria ligni

solvis, et inganno vaccam vitulumque guadagnas?

305 Redde illam subito; si non, tibi taio colengum.--

Corripitur tanto iudaeus alhora timore,

quod parlare nequit, nec respondere bosiis.

Cingar nil remanet, verum magis exprobat, urtat,

smergolat et multam facit huc concurrere gentem.

310 Causa ricercatur litis, probat omnia falsa

Cingar pro veris, vincit facundia drittum.

Ius cedit linguae, defensa est causa diserti.

Ast ubi pochettum revocata est alma Sadocchi,

sic tandem clamat:--Quid dicas nescio certe.

315 Tu mihi vendisti vaccam, non iste vilanus,

florinosque Reni doros sborsavimus octo.--

--Non--Zambellus ait,--non sic, ah sguerze diabli,

te cognosco illum proprium, sic ille galonem

malfattum sic ille oculos, sic ille gobazzam.

320 Ecce boletinus testatur. Deque negandi

dicere non poteris, tua stat tibi caedula contra.

Imo marangonus, credenzam qui tibi fecit

ex ligno mihi testis erit, chiametur adunca.--

Cingar eum vocitat, strepitum veniebat ad illum:

325 --Ola, marangone, sis testis: quis fuit ille,

cui tu vendisti credenzam? nonne gaioffus

iste fuit sguerzus? dic verum; nonne ribaldus

iste fuit zoppus? dic verum; nonne diavol

iste fuit gobbus? dic verum; nonne? quid inquis?--

330 Marrangonus ait:--Sic est, vult forte negare?

O Deus, a guerzis, zoppis, gobbisque cavendum est.--

Respondet Cingar:--Parlasti vera, magister,

nulla fides gobbis; mancum, mihi credite, zoppis;

si sguerzus bonus est inter miracula scribam.

335 Ergo sinagogam iudaeus congregat omnem,

ut faciunt quando dischiavant foederis arcam.

Barbottant «_an ah ay men e hey_», faciuntque tumultum,

ut vellent sagatare ocam, chiamando Mesiam;

at potuere satis tunc brontollare gaioffi,

340 atque sinagogae Rabin, legisque maëstrum

consultare suum: nil circuncisa gazanis

becca iuvat, pocumque valet sua cabala sguerzo,

qui pacto scrittae, clamoreque Cingaris aspro,

testibus ac tantis, iterum sborsare bisognat

345 octo ducatos, aut illis reddere vaccam.

Vacca retornata est Zambello, Cingar aquistat

nescio quot grossos, sua sic meritante fadiga.

Iam Zambellus abit, vaccam menat ante Chiarinam,

quae de padella tandem cascavit in ignem.

350 Vix iudaeorum fuerat modo libera graffis,

ecce capuzzatis a fratribus illa vorata est.

Dic, Comina, precor, miserae dic fata Chiarinae.

Est locus arrentum Cipadae mille cavezzos,

qui, velut historiae contant, Mottella vocatur;

355 parvula villa casis, at largo maxima campo.

Illic semirutis ecclesia vecchia murais

officiabatur quorundam semine fratrum,

officiare solet ceu gens todesca tavernam.

Sub quali norma vivebant nescio certum,

360 sed (velut externo poterat lusore videri)

ille decor gesiae, frater Stopinus ad unguem

claustra reformavit, sanctis habitata capuzzis,

quorum porcinos si voiam scribere mores

sat vereor, quod pane boni, vinoque carebunt,

365 mancabuntque suae, laico nil dante, pitanzae.

Ille suos docuit monacos praecepta coquinae,

atque lecatoria doctores fecit in arte.

Ergo duo fratres ex his, qui sancta colebant

moenia Stopini, semper spuzzantia lardo,

370 nescio quo pariter frezzosis passibus ibant.

Incostumati, graduum sine lege trotantes,

frontibus alzatis guardantes omnia circum,

pessima simplicibus dantes exempla brigatis,

sfazzati, molles, chiachiarones, absque pudore,

375 absque intellectu, pensantes semper ad artem

sive rofiani, seu barri, sive pitocchi.

Dumque simul properant propter visitare comadres,

en sibi Zambellum cernunt occurrere, qui tunc

infortunatam guidat stimulatque Chiarinam.

380 Quorum, qui primus non tam fuit ordine, sed qui

doctrina superat socium, studioque cosinae,

protinus egregiam meditat fabricare magagnam.

Sic ait ad comitem:--Frater Baldracche, parumper

siste pedes, illam volo guadagnare vedellam,

385 quam menat ad tempus contra nos ille vilanus.--

Cui Baldraccus:--Amen, tibi sum, fra Rocche, paratus.

Carnevalis erit sat grassus, satque beatus,

hanc si nostra queat pignata absorbere vaccam.--

Illico fra Rocchus spoiat de corpore cappas,

390 apparetque statim fans in giuppone galantus,

quod si considres positis guarnazzibus illum,

illum plus aptum ronchae, spetoque Bolognae,

iurabis, quam ferre crucem, quam dicere messam.

Tolle viam chiericam, soldati forma videtur.

395 Tunc ibi Baldraccus macchia se imboscat in una,

ut simul accordant, utque una ponitur ordo.

Fra Rocchus, tanquam laicus celer obvius ibat

Zambello:--Quo vadis--ait,--villane cuchine?

Quo ve illam ducis capram?--Zambellus ad illum:

400 --Capram? doh cancar, vacca est non capra, quid inquis?--

Rocchus ait:--Capra est; nimium, villane, bibisti.--

Respondet Zambellus:--Habes tu lumina vistae

sguerza magis, cui capra paret quae vacca Chiarina est.--

Fra Rocchus bravat:--Veniat tibi cancar in occhis,

405 est capra, dico tibi.--Zambellus parlat:--Ochialos

pone, precor, naso, poteris comprendere follam.

Non ego cognosco nunc vaccam, non ego capram?

ista ne fert barbam ceu capra? cagat ne balottas?

Capra caret cauda, cauda huic longissima pendet,

410 nec be quando cridat, sed bu pronuntiat ore.--

Fra Rocchus dicit:--Capra est, nam cornua gestat,

rasisti barbam, caudamque deretro tacasti.--

--Non ego sum--Zambellus ait,--barberus, et istam

radere nescirem vaccam, sed mungere tantum.--

415 --Ne dicas--fra Roccus ait,--scio mungere vaccam;

dic potius: capram scio mungere.--Non ego dicam

menzognam--parlat Zambellus:--vacca Chiarina est.--

Fingit fra Rocchus coleram, blasphemat, et inquit:

--Vis giocare istam, quam dicis nomine vaccam,

420 contra octo scudos quod capra est? ludere vis ne?--

Cui Zambellus:--Ita volo ludere, sborsa denaros;

si mea vacca potest quod non sit vacca provari,

nec Zambellus ero, nec erit plus vacca Chiarina,

atque guadagnabis capram si capra Chiarina est.--

425 --Sum contentus--ait fra Rocchus:--quis tamen istam?

Ecce romitus adest; poterit decidere causam.--

Exierat boscum Baldraccus more tacagnae

vulpis, quae sbuccat propter robbare galinas,

itque urbem versus multa gravitate, paretque

430 sanctificetur, habens sportam gallone tacatam.

Quum fuit appressum socio, chiamatur ab illo:

--Heus, pater, huc ad nos vestras ne spernite gambas

flectere, si charitas inamorat sancta romitos;

hic date iudicium (lis est non poca) gaiardum.

435 Iste ostinatur, velut est usanza vilani,

quod capra non illa est, quam menat, et esse vedellam

aut vaccam giurat; quid ait Reverentia Vestra?--

Respondet Baldraccus:--Abest dubitatio quaeque,

quod sit capra, etiamque istud tibi diceret orbus.

440 Tu, poverelle, capram praesumis dicere vaccam?

Vade, quod es mattus; lusisti forte coëllum?--

--Lusimus--ille refert--octo auros contra vedellam.--

Ad quem Baldraccus:--Persa est, me iudice, capra.--

Tunc ibi Zambellus chara stetit absque Chiarina,

445 quam secum fratres ducunt ad claustra Motellae.

Interea Cingar solettus ab urbe venibat,

Zambellum retrovans plangentem more citelli.

--Quid, Zambelle, facis? quid fles? ubi vacca Chiarina?--

Ad quem respondet magno tutavia cridore:

450 --O quia sum mortus, sum mortus, mortus afattum,

uxor amazabit mea me nunc Laena tapinum.--

Cingar tunc risit dicens:--Ubi vacca relicta est?--

--Est morbus--Zambellus ait,--qui nunc tibi manget

de facie nasum; non est plus vacca Chiarina.

455 Tu mihi fecisti pro vacca reddere capram.--

Respondet Cingar:--Quis ait quod capra Chiarina est?--

Zambellus parlat:--Sic frater dixit adessum.

Ille scapuzzinum portat, tergoque gaioffam,

atque paternostros grosso lignamine factos.

460 Cui becchi barba est, cui cingit soga fiancos,

fertque breviarium dextra, sportamque sinistra.

Ille meam vaccam, vaccam non esse provavit,

chiamavitque capram, quia capram reddidit ille,

ille inquam sguerzus, nobis, tenuitque vedellam.

465 Capra Chiarina datur, sed vacca Chiarina levatur.

Perdidimus vaccam primo, capramque secundo,

esque meae magnae tu solus causa ruinae.--

--O ergo--Cingar ait,--credis, poverelle, capuzzo?

Donastique fidem fratri, qui, si malus extat,

470 non scelus in mundo quod non committat? Eamus,

me cancar mangiet, faciam tibi rendere vaccam.--

Tunc quia promptus erat, fratazzos iudicat esse

illos qui renegant tonsuram mille fiatas.

--Unde diavol--ait,--tanti venere capuzzi?

475 Non nisi per mundum video portare capuzzos.

Quisque volat fieri frater, vult quisque capuzzum.

Postquam giocarunt nummos, borsamque vodarunt,

postquam pane caret cophinus, vinoque barillus,

in fratres properant, datur his extemplo capuzzus.

480 Undique sunt isti fratres, istique capuzzi:

qui sint nescimus, discernere nemo valebit

tantas vestarum foggias, tantos ve colores.

Sunt pars turchini, pars nigri, parsque morelli,

pars bianchi, ruffi, pars grisi, parsque bretini.

485 Ipsorum tanta est passim variatio fratrum,

quod male discerno quis Christi, quis Macometti.

Quantae stat coelo stellae, foiamina sylvis,

tantae sunt normae fratrum, tantique capuzzi.

Si per iter vado terrarum, cerno capuzzos.

490 Si per iter pelagi, non mancum cerno capuzzos.

Guardo per armatos campos, ibi cerno capuzzos.

Sive forum subeo, seu barcam, sive tavernam,

protinus ante oculos aliquem mihi cerno capuzzum.

Nil nisi per stradas video trottare capuzzos.

495 Nonne satis bastat sapientis regula Christi?

Horum fratorum cumulatio tanta fiebit,

quod sine soldatis christianica terra manebit,

non erit aequoreis qui remum ducat in undis,

non qui martellet ferrum, qui tecta covertet,

500 non qui per terras cridet:--Oh spazza caminum,--

non qui scarparum tiret cum dente coramum,

non qui substigans asinum pronuntiet ari,

non qui ventrazzos ad flumina portet onustos,

non qui verghezet lanam, gucchietque berettas,

Le maccheronee Zanitonella - Baldus - Moscheide - Epigrammata · 第 10 / 47 段