Karolus secundus, Dei gratia rex Jerusalem et Sicilie, ducatus Apulie
et principatus Capue, Provincie et Forcalquerii comes, universis
tenorem presencium inspecturis tam presentibus quam futuris. Penarum
metu plerique revocantur a devio; et largicione premii multi
reducuntur ad bonum: personis igitur consideratis et causis, per
interminacionem pene reprimendi sunt reprobi, vel ad recti lineam
per dulcedinem beneficentie provocandi. Sane si rebellibus Siculis
eorumque fautoribus, propter illorum demerita et in peius semper
adaucta flagicia, penalibus et repressivis pariter collidenda remediis
deberentur, delictorum stipendia, vastitas, contricio, fames, et
gladius, et ipsorum habitaculis herema solitudo. Ut tamen nostra
clemencia eorum duriciem molliat, et beneficii gracia obliquas
erroris semitas ad rectum tramitem veritatis adducat, magnifico viro
domino Karolo, nato clare memorie Francorum Regis Illustris, Valesii,
Alanzoni, Carnoti et Andegavie comiti, filio nostro carissimo, de quo
singulariter sicut de nobis ipsis confidimus, potestatem concedimus,
auctoritatem (auctoritate) presencium, quod ipse universitates
singularesque personas Insule rebellis Sicilie, fautorum et fotorum
rebellionis eiusdem, ad sinum nostre gracie possit clementer recipere;
ac eis omnes culpas et offensas contra clare memorie dominum patrem
nostrum et nos, quantacumque iteracione commissas, misericorditer
relaxare: quodque Siculis ipsis et eorum fautoribus hostibus nostris,
facere valeat de terris Insule prefate nostre Sicilie, concessiones seu
donaciones in baroniis, castris, casalibus, alijsque bonis et Juribus,
que tamen de nostro regali demanio non existant; ut per huiusmodi
nostras tractaciones humanas ac gracias, eorumdem Siculorum fides, iam
facta perfidia, non solum indurata se molliat, sed vere naturalitatis
instinctus excitatus ab intimis ad obsequiorum nostrorum promptitudinem
accensis affectibus recalescat. Datum Neapoli, per Bartholomeum de
Capua, militem, Logotheam et Prothonotarium regni Sicilie, anno
Domini millesimo trecentesimo secundo, die septimo maij, quintedecime
inditionis, regnorum nostrorum anno octavodecimo.
_Dagli archivi del reame di Francia. J. 511, 14, suggellato come i
precedenti._