VII

Hinarap ni Semel si Mikhail.

--Tinanggap natin ang biling ito,--aniya,--baka tayo'y mapahamak. Ang

katad ay mahal, ang _barini_ ay magagalitin; huwag lamang tayong

magkamali ay ... Ang iyong mata ay malinaw kaysa akin; ang iyong kamay

ay lalong tumpak; naito ang sukat, tabasin mo ang katad at samantala

ay gagawing ko ang iyong ginagawa.

Sumunod si Mikhail, tinagnan ang katad, iniladlad at pinasimulang

tinabas.

Tinitignan ni Matrena, na hirati sa gayong gawain, at ikinamangha na

tinabas ni Mikhail ang katad sa isang anyo na hindi magagamit na

pambota. Ibig niyang magsalita, nguni't kanyang naisip:

--Marahil ay hindi ko naulinigan kung anong anyo ng bota ang kailangan

ng _barini_; nalalaman ni Mikhail ang ginagawa, at hindi ko siya

pakikialaman.

Ginawa ni Mikhail na isang susuutin sa paa at tinahing parang

sandalyas. Namangha si Matrena, nguni't hindi siya pinakialaman, at

ipinagpatuloy ni Mikhail ang pagtahi. Dumating ang oras ng pagkain.

Tumindig si Semel at kanyang napuna na ginawang sandalyas ni Mikhail

ang katad at hindi ginawang bota, bagay na nakapagtataka sa isang tao

na kailanman ay hindi nagkamali. Si Semel ay nakapagbigkas tuloy ng

isang badyang pamangha.

--Ating nasira ang katad; ano kayang sasabihin ko sa _barini_? Saan

kaya ako makakasumpong ng ganyang katad?

At sinabi kay Mikhail.

--Anong ginawa mo. Ako'y iyong ipinahamak, katoto. Hinihingan ako ng

_barini_ ng bota. Nasaan?

Noon nga ay may tumuktok sa pintuan. Sa dungawan ay nakita ang alila

ng _barini_, na nagtatali ng kanyang kabayo sa pintuan. Pinagbuksan ni

Semel at ang alila ay patang-pata sa pagod.

--Magandang gabi po, suki.

--Magandang gabi rin pu naman. Anong nangyayari?

--Inutusan pu ako ng asawa ng _barini_ upang kunin ang mga bota.

--Ang mga bota?

--Opo, hindi na pu kailangan ng _barini_; hindi na pu niya maisusuot.

Nais sa inyo ng asawa ng barini na humaba nawa ang inyong buhay.

--Hindi pu nagawing dumating na buhay sa bahay. Namatay sa _vozok_ o

karwahe. Dumating kami, aking pinagbuksan at nakita kong nakatimbuwang

at bangkay. Pinaghirapan namin ng paglalabas sa _vozok_. Inutusan ako

sa inyo ng asawa ng _barini_, na sinabing:--Pumaroon kang sabihin mo

sa magsasapatos, na ang gawin ay sandalyas na pansuot sa bangkay at

huwag bota na gaya ng ipinasadya ng _barini_. Sabihin mong

ipagmadalian. Ikaw ay maghintay at dalhin mo ang mga sandalyas.

Dinampot ni Mikhail ang sandalyas at pati ng pinagputulang katad,

binalot na lahat at iniabot ang balutan sa alila, na naghihintay:

--Adiyos mga kapatid, tulungan nawa kayo ng Maykapal.

Sa Ano Nabubuhay Ang Tao · 第 10 / 14 题