MERLINUS COCAIUS

Ille ego qui quondam formaio plenus et ovis

quique, botirivoro stipans ventrone lasagnas,

arma valenthominis cantavi horrentia Baldi,

quo non Hectorior, quo non Orlandior alter,

grandisonam cuius famam nomenque gaiardum

terra tremit baratrumque metu se cagat adossum,

at nunc Tortelii egressus gymnasia, postquam

tanta menestrarum smaltita est copia. Baldi

gesta maronisono cantemus digna stivallo.

Huc, Zoppine pater, tua si tibi chiachiara curae,[179]

si tua calcatim veneti ad pillastra Samarchi

trat lyra menchiones bezzosque ad carmen inescat,

huc mihi cordicinam iuncta cum voce rubebam

flecte soporantem stantes in littore barcas,

ut dorsicurvos olim delphinas Arion.

Tuque, Comina, tene guidam temonis, et issa

issa, Pedrala, mihi ad ghebbam tuque alta sonantem

ad cighignolam velamina pande levanto,

Berta, grego, postquam salpata est áncora fundo.

Non ad muscipares voltanda est orza canellos,

non ad fangosas ladrorum daccia Bebbas,

Bebbas, cui nomen tum splenduit, aequore postquam

Cingar anegavit pegoras, saltantibus illis

una post aliam, nullo aiutante Tesino,

dumque trabuccabant, «bè bè» sonuere frequenter:

hinc Bebbas dixere patres, quod nomen ad astra

surgitur, et lunge soravanzat honore Popozzas.

Non mihi Fornaces per stagna viazus ad udas,

perque Padi gremium ad Stellatam Figaque rolum

undantem contra et retro cava ligna ferentem,

seu sit Bondeni seu sit mage Francolini

piatta, vel Argentae, vel burchius Sermidos audax.

Bramai Alixandrae portus mea barca tenere.

[179] Vatem peritissimum invocat Zoppinum.

Caos del Triperuno Opere Italiane Vol. 1 · 第 73 / 222 题