6 ἡμεῖς γάρ, ἀδελφοί, καὶ Πέτρον καὶ τοὺς ἄλλους ἀποστόλους
ἀποδεχόμεθα ὡς Χριστόν; τὰ δὲ ὀνόματι αὐτῶν ψευδεπίγραφα ὡς ἔμπειροι
παραιτούμεθα, γινώσκοντες ὅτι τὰ τοιαῦτα οὐ παρελάβομεν. ἐγὼ γὰρ
γενόμενος παρ᾽ ὑμῖν ὑπενόουν τοὺς πάντας ὀρθῇ πίστει προσφέρεσθαι;
καὶ μὴ διελθὼν τὸ ὑπ᾽ αὐτῶν προφερόμενον ὀνόματι Πέτρου εὐαγγέλιον,
εἶπον ὅτι Εἰ τοῦτό ἐστι μόνον τὸ δοκοῦν ὑμῖν παρέχειν μικροψυχίαν,
ἀναγινωσκέσθω. νῦν δὲ μαθὼν ὅτι αἱρέσει τινὶ ὁ νοῦς αὐτῶν ἐνεφώλευεν
ἐκ τῶν λεχθέντων μοι, σπουδάσω πάλιν γενέσθαι πρὸς ὑμάς; ὥστε,
ἀδελφοί, προσδοκᾶτέ με ἐν τάχει. ἡμεῖς δέ, ἀδελφοί, καταλαβόμενοι
ὁποίας ἦν αἱρέσεως ὁ Μαρκιανός, ὡς καὶ ἑαυτῷ ἠναντιοῦτο μὴ νοῶν ἃ
ἐλάλει, ἃ μαθήσεσθε ἐξ ὧν ὑμῖν ἐγράφη. ἐδυνήθημεν γὰρ παρ᾽ ἄλλων τῶν
ἀσκησάντων αὐτὸ τοῦτο τὸ εὐαγγέλιον, τουτέστι παρὰ τῶν διαδόχων τῶν
καταρξαμένων αὐτοῦ, οὓς Δοκητὰς καλοῦμεν (τὰ γὰρ φρονήματα τὰ
πλείονα ἐκείνων ἐστὶ τῆς διδασκαλίας), χρησάμενοι παρ᾽ αὐτῶν
διελθεῖν καὶ εὐρεῖν τὰ μὲν πλείονα τοῦ ὀρθοῦ λόγου τοῦ σωτῆρος, τινὰ
δὲ προσδιεσταλμένα, ἃ καὶ ὑπετάξαμεν ὑμῖν.—Euseb. H. E. vi. 12.
7 Lods, _De Evang. secundum Petrum_, 1892, pp. 8 ff.; Harnack,
_Bruchstücke d. Evang. u.s.w. des Petrus_, zweite Aufl. 1893, p. 41;
Zahn, _Das Ev. des Petrus_, 1893, pp. 5 f., 70 ff.; Kunze, _Das neu
aufgef. Bruchstück des sogen. Petrusev_. 1893, pp. 10 f.; Swete,
_The Akhmîm Fragment of the Apocr. Gospel of St. Peter_, 1893, pp.
xii f., xliv f.; Hilgenfeld, Zeitschr. wiss. Theol. 1893, ii. Heft.
pp. 221 f., 239 ff.; J. Armitage Robinson, B.D., _The Gospel
according to Peter, &c._, 1892, pp. 15 ff.; Martineau, _The
Nineteenth Century_, 1893, pp. 906 ff.; J. R. Harris, _Contemp._
Rev. August 1893, p. 236; van Manen, _Theol. Tijdschr_. Juli 1893,
p. 385.
_ 8 L.c._ p. 4 f.
_ 9 H. E._ iii. 16.
_ 10 H. E._ iii. 3.