123. THREE BROTHERS AND THE LIFE-TREE.

Richard Morgan, Santa Cruz Mountains.

A woman got t’ree son. One day he said, “Mamma, I gwine out to seek fe’

a little work.” She said, “Yes, me chile, but care me little last son!”

De mudder bake two pone an’ after dey travel, de little bredder said,

“Bredder, I hungry!” He said, “De only way you will get dis pone, let I

pluck out one of yo’ eye.” De little boy said, “Pluck it out now,” an’

he did so. After dey walk a far way again, de little bredder cry out,

“Bredder, I hungry!” He said, “De only way you will taste de odder

piece, let I pluck out de odder eye.” De little boy said, “What mus’ I

do after I hungry?” An’ him pluck out de odder eye an’ gi’ him de

balance of pone lef’. An’ de two bredder walk, lef’ dat poor one.

When night come, he went feeling. He feel a tree. He went up into de

tree. After midnight, he hear people talkin’ come on an’ stop right

under de tree. So i’ was two duppy. One king from de day de king was

born, he blin’. De duppy said, “If people know dat dis tree was a life

tree, dey would tek it an’ cure de king eye.”

Me’while de poor blin’ boy hearing dem. De boy feel an’ tek de leaf an’

rub his two eye. De two eye were open. De boy came down. Nex’ day

morning tek two of de leaves an’ went to de king yard. After he went de

soldier said, “My man, what you want?” He said, “I want to see de

king.” Dey let him in. When he gwine to de king he said, “O king!” He

said, “What do you want?” De boy said, “I hear dat yo’ eye blind; I

come to open it.” He said, “O my boy, you cannot open my eye again!” De

boy said, “I will open it; but when I rub it you mus’ not mek alarm.”

De boy took de leaf out of his pocket and rubbed de king eye. De king

eye were open, an’ de king let de boy married to his daughter.

An de same week dem two bredder which injure his little bredder eye

hear dat de same young king which married lately have plenty of work.

So de two bredder went in an’ ax fe work. De king said, “O me men, if

you come a little sooner! my son-in-law jus’ go down to de village.”

Dey went down after him. When de men go down, ’ey saw him own bredder

an’ do not know him at all. Dey said, “Good-morning, king!” Dey said,

“Yo’ fader-in-law send we down here to get some work.” De king said,

“Oh, yes!” He said, “Seem like you feel hungry.” Dey said, “Oh, yes,

king!” He let de people den pick some breadfruit an’ dey roast it.

Me’while dey eating dey was talkin’. De king said, “But, my men, where

is de odder bredder that travelled togedder?” He said, “He knock up in

de way, so we have to leave him; so we don’ know whether if he alive or

not.” De king said, “Dis is yo’ lost brother which you pluck out de eye

for that two piece of pone!” An’ dey was ’stonish.

So de bredder said all how him get de eye open, an’ dey never stop to

work again; dey travel on to de said life tree, an’ when dey get dere,

dey go up in de tree. Part of de night dey hear two somebody talkin’;

soon as dey ketch to de tree dey stop dere to res’. One of de duppy

said, “But you know, dis odder night when we was talkin’ here, some one

mus’ hear me when I was talkin’ ’bout dis life tree, for I hear dat de

king eye open.” An’ after he said dat, one said, “I scent fresh blood!”

an’ he run right up in de tree an’ ketch de two men an’ break dem neck.

An’ come to a time de king an’ his wife go pay de mudder a visit. An’

’e mudder askin’ for de rest. He tell his ma all what de bredder hev

done to him, an’ if don’t two duppy, ’he never would see him no more.

Jamaica Anansi stories · 第 160 / 554 题