II. Huius necessitatis existentiam agnoscendam esse ab Episcopo
singulis in casibus, prae oculis habito criterio seu norma, quam
tradit Benedictus XIV. in Constit. _Declarasti_, et in eius opere de
Sacrificio Missae _lib. 3. cc. 5 et 6_.[21]
III. Qua necessitate cognita Episcopum permittere debere hanc Missae
iterationem, non quidem generaliter et ad instar privilegii, sed
secundum cognitam necessitatem, appositis etiam conditionibus
opportunis, a Sacerdotibus omnino servandis.
IV. Neque allegari posse consuetudinem, quamvis immemorialem, veluti
titulum ad Missam legitime iterandam quae consuetudo ex se sola,
dicenda est potius corruptela.
V. Colliges insuper, nunquam recipi posse eleemosynam pro secunda
Missa celebranda, quicumque sit qui eam celebret, neque ad hanc
eleemosynam recipiendam, allegari posse titulum egestatis, seu
defectus redituum.[22]
VI. Imo Parochum teneri secundam _Pro populo_, sicut primam, gratis,
diebus festis applicare, in parochiis unitis, excepto casu in quo
Parochiarum unio talis sit, ex qua unica prorsus parochia exurgat.