IV.

[Sidenote: [Fol. 41b.]]

[Sidenote: So he stands still, like a well trained hawk.

He fears lest she should escape before he could speak to her.

His long lost one is dressed in royal array--decked with

precious pearls.]

More þen me lyste my drede aros,

I stod ful stylle & dorste not calle,

Wyth yȝen open & mouth ful clos,

I stod as hende as hawk i{n} halle; 184

I hope þ{a}t gostly watȝ þ{a}t porpose,

I dred on ende quat schulde byfalle,

Lest ho me eschaped þat I þ{er} chos,

Er I at steuen hir moȝt stalle. 188

Þat gracios gay w{i}t{h}-outen galle,

So smoþe, so smal, so seme slyȝt,

Ryseȝ vp i{n} hir araye ryalle,

A p{re}c[i]os pyece[7] i{n} perleȝ pyȝt. 192

[Sidenote 7: MS. looks like _pyete_.]

[Sidenote: She comes along the stream towards him.

Her kirtle is composed of ‘sute,’ ornamented with pearls.]

Perleȝ pyȝte of ryal prys,

Þere moȝt mon by grace haf sene,

Quen þat frech as flor-de-lys,

Dou{n} þe bonke con boȝe by-dene. 196

Al blysnande whyt watȝ hir beau uiys,

Vpon at sydeȝ & bou{n}den bene

Wyth þe myryeste margarys at my deuyse,

Þat eu{er} I seȝ ȝet with myn yȝen; 200

Wyth lappeȝ large I wot & I wene,

Dubbed with double perle & dyȝte,

Her cortel of self sute schene,

W{i}t{h} p{re}cios perleȝ al vmbe-pyȝte. 204

[Sidenote: [Fol. 42a.]]

[Sidenote: She wore a crown of pearls. Her hair hung down

about her. Her colour was whiter than whalebone. Her hair

shone as gold.]

A pyȝt coroune ȝet wer þat gyrle,

Of mariorys & non oþ{er} ston,

Hiȝe pynakled of cler quyt perle,

Wyth flurted flowreȝ perfet vpon; 208

To hed hade ho non oþ{er} werle,

Her here heke[8] al hyr vmbe-gon;

Her semblau{n}t sade, for doc oþ{er} erle,

Her ble more blaȝt þen whalleȝ bon; 212

As schorne golde schyr her fax þe{n}ne schon,

On schyldereȝ þat legh{e} vnlapped lyȝte;

Her depe colo{ur} ȝet wonted non,

Of p{re}cios perle i{n} porfyl pyȝte, 216

[Sidenote 8: In the MS. it is _lere leke_.]

[Sidenote: The trimming of her robe consisted of precious

pearls. A wonderful pearl was set in her breast.]

Pyȝt watȝ poyned & vche a he{m}me,

At honde, at sydeȝ, at ouerture,

Wyth whyte perle & non oþ{er} ge{m}me,

& bornyste quyte watȝ hyr uesture. 220

Bot a wonder perle w{i}t{h}-outen we{m}me,

In myddeȝ hyr breste watȝ sette so sure;

A ma{n}neȝ dom moȝt dryȝly de{m}me,

Er mynde moȝt malte i{n} hit mesure; 224

I hope no tong moȝt endure

No sau{er}ly saghe say of þ{a}t syȝt,

So watȝ hit clene & cler & pure,

Þat p{re}cios perle þ{er} hit watȝ pyȝt, 228

[Sidenote: No man from here to Greece, was so glad as the father,

when he saw his pearl on the bank of the stream. The maiden

salutes him.]

Pyȝt in perle þat p{re}cios p[r]yse.

On wyþ{er} half wat{er} com dou{n} þe schore,

No gladder gome heþen i{n} to grece,

Þe{n} I, quen ho on bry{m}me wore; 232

Ho watȝ me nerre þen au{n}te or nece,

My Ioy for-þy watȝ much þe more.

Ho p{ro}fered me speche þ{a}t special spyce,

Enclynande lowe i{n} wo{m}mon lore, 236

Caȝte of her corou{n} of grete tresore,

& haylsed me wyth a lote lyȝte.

Wel watȝ me þ{a}t eu{er} I watȝ bore,

To sware þat swete i{n} perleȝ pyȝte! 240

[Headnote: THE MAIDEN ADDRESSES HER FATHER.]

Early English Alliterative Poems in the West-Midland Dialect of the Fourteenth Century · 第 41 / 191 题