II.

[Sidenote: In spirit he is carried to an unknown region,

where the rocks and cliffs gleamed gloriously.]

Fro spot my spyryt þer sprang i{n} space,

My body on balke þer bod i{n} sweuen,

My goste is gon in godeȝ grace,

In auenture þ{er} meruayleȝ meuen; 64

I ne wyste in þis worlde quere þ{a}t hit wace,

Bot I knew me keste þ{er} klyfeȝ cleuen;

Towarde a foreste I bere þe face,

Where rych rokkeȝ wer to dyscreuen; 68

Þe lyȝt of hem myȝt no mon leuen,

Þe glemande glory þat of hem gle{n}t;

For wern neu{er} webbeȝ þat wyȝeȝ weuen,

Of half so dere adubmente. 72

[Sidenote: [Fol. 40a.]]

[Sidenote: The hill sides were decked with crystal cliffs.

The leaves of the trees were like burnished silver. The gravel

consisted of precious pearls.]

Dubbed wern alle þo downeȝ sydeȝ

W{i}t{h} crystal klyffeȝ so cler of kynde,

Holte-wodeȝ bryȝt aboute hem bydeȝ;

Of bolleȝ as blwe as ble of ynde, 76

As bornyst syluer þe lef onslydeȝ,

Þat þike con trylle on vch a tynde,

Quen glem of glodeȝ agaynȝ hem glydeȝ,

Wyth schym{er}y{n}g schene ful schrylle þay schynde. 80

Þe grauayl þat on grou{n}de con grynde

Wern p{re}cio{us} perleȝ of oryente;

Þe su{n}ne bemeȝ bot blo & blynde,

In respecte of þat adubbement. 84

[Sidenote: The father forgets his sorrow. He sees birds of the

most beautiful hues, and hears their sweet melody.]

The adubbemente of þo downeȝ dere

Garten my goste al greffe for-ȝete

So frech flauoreȝ of fryteȝ were,

As fode hit con me fayre refete. 88

Fowleȝ þ{er} flowen i{n} fryth i{n} fere,

Of flau{m}bande hweȝ,[5] boþe smale & grete,

Bot sytole stry{n}g & gyt{er}nere,

Her reken myrþe moȝt not retrete, 92

For quen þose bryddeȝ her wyngeȝ bete

Þay songen wyth a swete asent;

So grac[i]os gle couþe no mon gete

As here & se her adubbement. 96

[Sidenote 5: Or _hiweȝ_.]

[Sidenote: No tongue could describe the beauty of the forest.

All shone like gold. The dreamer arrives at the bank of a river,

which gave forth sweet sounds.]

So al watȝ dubbet on dere asyse;

Þat fryth þer fortwne forth me fereȝ,

Þe derþe þer-of for to deuyse

Nis no wyȝ worþe þat tonge bereȝ. 100

I welke ay forth i{n} wely wyse,

No bonk so byg þ{a}t did me dereȝ,

Þe fyrre i{n} þe fryth þe feier con ryse,

Þe playn, þe plontteȝ, þe spyse, þe pereȝ, 104

& raweȝ & randeȝ & rych reuereȝ,

As fyldor fyn her b[o]nkes brent.

I wan to a water by schore þat schereȝ,

Lorde! dere watȝ hit adubbement! 108

[Sidenote: [Fol. 40b.]]

[Sidenote: In it, stones glittered like stars in the welkin on a

winter night.]

The dubbemente of þo derworth depe

Wern bonkeȝ bene of beryl bryȝt;

Swangeande swete þe water con swepe

Wyth a rownande rourde raykande aryȝt; 112

I{n} þe fou{n}ce þ{er} stonden stoneȝ stepe,

As glente þurȝ glas þat glowed & glyȝt,

A[6] stremande sterneȝ quen stroþe me{n} slepe,

Staren i{n} welkyn i{n} wynt{er} nyȝt; 116

For vche a pobbel i{n} pole þer pyȝt

Watȝ Emerad, saffer, oþ{er} ge{m}me gente,

Þat alle þe loȝe lemed of lyȝt,

So dere watȝ hit adubbeme{n}t. 120

[Sidenote 6: ? _As._]

Early English Alliterative Poems in the West-Midland Dialect of the Fourteenth Century · 第 39 / 191 题