9 Über den Naturlaut (Berlin 1853), 4.

10 de rerum natura 5, 1039 nast.: proinde putare aliquem tum nomina

distribuisse | rebus et inde homines didicisse vocabula prima, |

desiperest. nam cur hic posset cuncta notare | vocibus et varios

sonitus emittere linguae, | tempore eodem alii facere id non ąuisse

putentur? | praeterea si non alii quoque vocibus usi | inter se

fuerant, unde insita notities est | utilitatis et unde data est huic

prima potestas, | quid vellet, facere ut scirent animoque viderent?

| ... postremo quid in hac mirabile tantoperest re, | si genus

humanum, cui vox et lingua vigeret, | pro vario sensu varia res voce

notaret? | cum pecudes mutae, cum denique saecla ferarum |

dissimilis soleant voces variasque ciere, | cum metus aut dolor est

et cum iam gaudia gliscunt, itd.—w zgodzie z krótkiem streszczeniem

tego stanowiska, jakie daje sam Epikur u Diogenesa z Laerty 10,

75—6.

Język Polski, 1920, nr 3 (maj/czerwiec) · 第 19 / 20 题